Promulgations » NL

Feeds

60490 items (60490 unread) in 19 feeds

US (12048 unread)

• LawyersUSA
• LawLibrary (1694 unread)
• This Day at Law (2083 unread)
• Jurist (8239 unread)
• Cyber-Law (32 unread)

DE (35683 unread)

• 123recht (18217 unread)
• JuraBlogs (17466 unread)

IT (555 unread)

• Professionisti (115 unread)
• Legali (440 unread)

FR (4346 unread)

• Village de la Justice (4068 unread)
• Jurisexpert (278 unread)

CZ (952 unread)

• Liberalni institut (198 unread)
• Legalizace (754 unread)

BG (1357 unread)

• Bulgaria Law News (1357 unread)

NL (1823 unread)

• RvdJ (120 unread)
• Rechtspraak (1703 unread)

ID (356 unread)

• Hukum Indonesia (356 unread)

TR (3370 unread)

• Turkish Law (55 unread)
• HukukiNetLaw (3315 unread)

NL (50 unread)

RvdJ

• 

  Uitspraken vastgesteld d.d. 11 mei 2012

  Posted: May 24th, 2012, 2:00am MSD

  Tags:    [edit]

  door mr. V.H.G. Lebesque, voorzitter, T.R. Harkema, mr. T.E. Klein, drs. P. Olsthoorn en mw. drs. F. Santing, leden, in tegenwoordigheid van mw. mr. D.C. Koene, secretaris, en mr. H. Osinga, adjunct-secretaris.   X / S. van Asseldonk en Opgelicht?! (TROS) Uitspraak: ongegrond Klager maakt bezwaar tegen een uitzending van Opgelicht?! waarin aandacht aan hem is besteed. Verweerders hebben niet op de klacht gereageerd. In de uitzending is aandacht besteed aan het feit dat klager diverse vrouwen zou hebben bedrogen, waardoor zij in financiële problemen zouden zijn gekomen. Volgens de Raad valt niet in te zien dat verweerders niet over klager hadden mogen berichten, zoals zij hebben gedaan. Uit het beschikbare materiaal maakt de Raad op dat voor de aan het adres van klager geuite beschuldigingen voldoende grondslag bestond. (zie punt 2.2.5. van de Leidraad) De Raad overweegt verder dat het onvoorbereid met draaiende camera aan een betrokkene vragen om een reactie, vanwege het intimiderende karakter ervan, in beginsel niet kan worden aangemerkt als een serieuze manier tot het bieden van een gelegenheid tot wederhoor. De exacte gang van zaken voorafgaand aan de confrontatie tussen klager en Van Asseldonk kan niet worden vastgesteld, mede doordat klager zichzelf heeft tegengesproken. Uit de uitzending en uit hetgeen klager heeft aangevoerd blijkt echter dat klager tijdens het gesprek met Van Asseldonk beschikte over een dossier met relevante informatie. Bovendien blijkt uit de uitzending dat tijdens de confrontatie aan klager duidelijk is meegedeeld waarop het commentaar betrekking moest hebben en dat hem de mogelijkheid is gegeven op de beschuldigingen te reageren. Dit gesprek heeft kennelijk ongeveer 40 minuten geduurd, waarbij klager is meegegaan in het gesprek. Daarnaast blijkt uit de door klager overgelegde opname van het telefoongesprek dat hij met Van Asseldonk heeft gevoerd, dat hem toen de mogelijkheid is geboden aanvullende stukken te overleggen. Klager is derhalve ruimschoots in de gelegenheid gesteld op de aan zijn adres geuite beschuldigingen te reageren en zijn visie kenbaar te maken. Uit de stukken die klager heeft overgelegd, kan niet worden opgemaakt in hoeverre klager van de mogelijkheid tot het overleggen van informatie gebruik heeft gemaakt en derhalve ook niet dat de door klager (tot dan toe) gegeven reactie op journalistiek onzorgvuldige wijze is weergegeven c.q. dat de door hem verstrekte informatie op onjuiste wijze in de uitzending is verwerkt. Dat klager van de hem geboden gelegenheid tot wederhoor wellicht niet adequaat gebruik heeft gemaakt, kan verweerders niet worden verweten. (zie punt 2.3.1. van de Leidraad en vgl. RvdJ [2011] ) Verder is niet gebleken dat de uitzending relevante feitelijke onjuistheden bevat of dat verweerders op andere wijze journalistiek ontoelaatbaar hebben gehandeld. Trefwoorden: ·         Journalistieke werkwijze: bronnen, camera-overvaltechniek, hoor en wederhoor Publicatie op www.rvdj.nl/2012/23   K. Khaoiri / K. Arents, I. Radstake, W. York en FullColor Rotterdam (MTNL) Uitspraak: gegrond In een uitzending van FullColor Rotterdam is in de rubriek “Belicht” aandacht besteed aan overlast door jonge criminelen, waarbij delen van een interview met klager zijn getoond. Kern van de klacht is dat verweerders het interview met klager op journalistiek onzorgvuldige wijze in een andere context hebben gebruikt. Klager heeft gemotiveerd en onbetwist aangevoerd dat hij is benaderd voor een interview naar aanleiding van zijn opiniestuk “Drugsrunners, een Rotterdams product”. Klager heeft een print overgelegd van het Twitter-bericht dat hij heeft ontvangen en dat luidt: “@KarimKhaoiri wij zijn bezig met mogelijk een item over [tinyurl.com] kunnen we daar even over bellen? (…)” De link in het Twitter-bericht leidt naar klagers opiniestuk. Klager mocht er dan ook van uitgaan dat de opnamen van het interview zouden worden gebruikt in de context van wat hij in zijn opiniestuk aan de orde heeft gesteld. Uit de uitzending blijkt echter dat het interview en de woorden van klager zijn verwerkt in een item over criminaliteit naar aanleiding van een overval op een juwelier en daarmee in een andere context dan klager mocht verwachten. Niet is gebleken dat verweerders voorafgaand aan de uitzending aan klager opnieuw hebben gevraagd of hij ermee instemde dat zijn uitlatingen zouden worden gepubliceerd. Met deze handelwijze en klager bovendien ten onrechte aan te duiden als ‘ex-drugsrunner’, waarvoor overigens excuses zijn aangeboden, hebben verweerders journalistiek ontoelaatbaar gehandeld. (zie punten 2.7.1. en 2.7.2. van de Leidraad van de Raad) Trefwoorden: ·         Aard van de publicatie: interview Publicatie op www.rvdj.nl/2012/24
• 

  Uitspraak vastgesteld d.d. 11 mei 2012

  Posted: May 24th, 2012, 2:00am MSD

  Tags:    [edit]

  door mr. V.H.G. Lebesque, voorzitter, mr. T.E. Klein, drs. P. Olsthoorn en mw. drs. F. Santing, leden, in tegenwoordigheid van mw. mr. D.C. Koene, secretaris, en mr. H. Osinga, adjunct-secretaris.   E. Post en Leeuwarder Courant / X - herziening Uitspraak: afgewezen Post en de Leeuwarder Courant hebben herziening verzocht van de uitspraak van de Raad betreffende de klacht van X over twee publicaties met de kop “Tandarts naar rechter om eigen praktijk”. Bij uitspraak van 19 december 2011 (RvdJ [2011] ) heeft de Raad de klacht gegrond verklaard, voor zover deze betrekking had op de onjuiste vermelding dat klager in het BIG-register opgenomen wenste te worden, de onvolledige – en daarmee tendentieuze – berichtgeving over het verleden van klager, en de vermelding van zijn volledige naam. Voor zover de klacht betrekking had op vermelding van overige feitelijke onjuistheden, was de klacht ongegrond. Kern van het herzieningsverzoek is dat de Raad zijn oordeel dat sprake is van onvolledige berichtgeving ten onrechte heeft gebaseerd op de aanname dat wanneer wordt gesproken over klachten van patiënten, dit automatisch klachten bij het Medisch Tuchtcollege zouden moeten zijn. Verzoekers menen dat wanneer de herzieningskamer besluit tot herziening van dit oordeel, ook de grond vervalt dat de naam van klager in de berichtgeving niet genoemd had mogen worden. Volgens de herzieningskamer is niet gebleken dat de uitspraak van de Raad is gebaseerd op de aanname dat de term ‘klachten’ zou zijn voorbehouden aan klachten die bij het Medisch Tuchtcollege zijn ingediend. Naar het oordeel van de herzieningskamer berust de gewraakte uitspraak niet op een door de Raad onjuist aannemelijk geacht feit, namelijk dat pas sprake kan zijn van een klacht als het een klacht is die bij het Medisch Tuchtcollege is ingediend. Als gevolg daarvan komt de herzieningskamer niet toe aan inhoudelijke herziening van het oordeel dat sprake is van tendentieuze berichtgeving en ten onrechte de naam van klager is vermeld. Voor het overige berust het herzieningsverzoek erop dat verzoekers zich niet kunnen vinden in het oordeel van de Raad. Dat is echter onvoldoende om een verzoek tot herziening gegrond te verklaren. Trefwoorden: ·         Procedure: herziening Publicatie op www.rvdj.nl/2012/22
• 

  Uitspraken vastgesteld d.d. 27 april 2012

  Posted: May 2nd, 2012, 2:00am MSD

  Tags:    [edit]

  door mr. C.A. Streefkerk, voorzitter, drs. G.J.P. Kloosterhuis, A. Mellink MPA, drs. ir. M.C.N. Mokveld en mw. M.J. Rietkerk, leden, in tegenwoordigheid van mr. H. Osinga, secretaris.   X / Nederlandse Vereniging van Journalisten
  Uitspraak: gegrond Op de website van de Nederlandse Vereniging van Journalisten (NVJ) is een overzicht van geweld tegen journalisten en een begeleidende publicatie verschenen onder de kop “Meer geweldsincidenten tegen journalisten”. Klaagster staat in dit overzicht vermeld. De website van verweerders is voor iedereen toegankelijk en bevat een eigen ‘Colofon’, waarin de journaliste die verantwoordelijk is voor ‘redactie nieuws’ wordt vermeld. De Raad overweegt dat in het gewraakte overzicht een eigen selectie en samenvatting van nieuwsfeiten wordt gepresenteerd. In het begeleidende nieuwsbericht op de website wordt geconcludeerd dat het aantal geweldsincidenten is toegenomen. Er is daarmee naar het oordeel van de Raad sprake van een dusdanig aanbod van nieuws en beschouwing onder redactionele leiding, dat sprake is van een journalistieke gedraging en de Raad bevoegd is om daarover te oordelen. Met betrekking tot de klacht overweegt de Raad dat de gewraakte publicatie een overzicht betreft van ernstige geweldsincidenten tegen journalisten in Nederland. In het inleidende nieuwsbericht wordt gesproken over incidenten die variëren van bekogeling, mishandeling, bedreiging met de dood, het wissen van videomateriaal tot poederbrieven. De Raad stelt voorop dat hij de exacte gang van zaken tijdens het incident niet kan vaststellen. Uit het artikel in De Telegraaf, waar het gewraakte overzicht op is gebaseerd, blijkt dat de beschrijving gebaseerd was op een beschuldiging van een persoon die met klaagster in conflict was. Daarom was bijzondere zorgvuldigheid geboden bij de publicatie van deze beschuldiging. Nu klaagster bovendien door de berichtgeving in ernstige mate is gediskwalificeerd, had het op de weg van verweerster gelegen wederhoor bij klaagster toe te passen, hetgeen niet heeft plaatsgevonden. De klacht is derhalve gegrond. Trefwoorden: ·         Procedure: bevoegdheid ·         Journalistieke werkwijze: hoor en wederhoor, bronnen Publicatie op www.rvdj.nl/2012/18   X / F. Timmers en BN/DeStem Uitspraak: ongegrond In BN/DeStem is een artikel verschenen onder de kop “Loods wekt woede”. De publicatie heeft betrekking op een conflict dat omwonenden hebben met de gemeente over de bouw van een loods van klager. De Raad overweegt dat het verweerders vrijstond om te berichten over dit conflict en aandacht te besteden aan de visie van buurtbewoners, nu deze partij zijn in dit conflict. Hoewel klager formeel bezien geen partij is in dit conflict, kan het zijn dat diens belangen zodanig worden geraakt dat wederhoor is geboden. Naar het oordeel van de Raad wordt klager echter in de publicatie – objectief bezien – niet gediskwalificeerd. Evenmin wordt de indruk gewekt dat de vergunning voor de bouw op onjuiste gronden is verstrekt. In de berichtgeving wordt slechts uiteengezet wat de bezwaren van omwonenden tegen de bouw zijn en wordt melding gemaakt dat deze bezwaren door de gemeente zijn afgewezen. Er bestaat dan ook geen grond voor het oordeel dat verweerders na afweging van alle belangen bij klager wederhoor hadden moeten toepassen. Evenmin is sprake van schending van de privacy van klager. Hij is in het artikel niet met name genoemd en de publicatie betreft een kwestie in verband met zijn bedrijfsuitoefening terwijl hijzelf elders woont.  Trefwoorden: ·         Journalistieke werkwijze: selectie van nieuws, hoor en wederhoor ·         Feitenweergave: tendentieuze berichtgeving Publicatie op www.rvdj.nl/2012/19   H. Brinkman / G. van Schoonhoven en Elsevier Uitspraak: gegrond Op de website van Elsevier is een commentaar verschenen onder de kop “Rol Hero Brinkman bij Arondeuslezing kwalijk”. In weekblad Elsevier is onder de kop “Over de grens” een uitgebreidere versie van het commentaar gepubliceerd. Kern van de klacht is dat in het commentaar ten onrechte wordt gesuggereerd dat klager zijn politieke doelen bereikt via dreigementen en het artikel een beeld oproept van geweld. De Raad overweegt dat in het gewraakte commentaar een beeld van klager wordt gecreëerd dat hij de bedreigende telefoongesprekken naar Rene Boender niet erg lijkt te vinden, dat hij een ‘twitterknokploegje’ wel handig vindt en dat hij via dreigementen zijn politieke doelen nastreeft. Deze beeldvorming vindt geen steun in de feiten waarop de publicatie is gebaseerd en is daarom journalistiek onzorgvuldig. Hoewel de publicatie een hoofdcommentaar van de redactie bevat en een journalist in een dergelijke publicatie een grote mate van vrijheid heeft zijn mening over gebeurtenissen en personen te geven – ook met stijlmiddelen als overdrijving en bewust eenzijdig belichten – worden de grenzen van het journalistiek toelaatbare overschreden wanneer het commentaar, zoals hier het geval is, een ernstige en onheuse diskwalificatie van een persoon inhoudt waarvoor de feiten geen grondslag bieden. (vgl. RvdJ [2011] ) Voorts is sprake van een zodanige diskwalificatie van klager dat verweerders deze uitlatingen niet zonder toepassing van wederhoor hadden mogen publiceren, hetgeen zij hebben nagelaten. (zie punten 2.3.1. en 2.3.4. van de Leidraad van de Raad) Een en ander leidt tot de slotsom dat verweerders grenzen hebben overschreden van hetgeen, gelet op de eisen van journalistieke verantwoordelijkheid, maatschappelijk aanvaardbaar is. Trefwoorden: ·         Journalistieke werkwijze: hoor en wederhoor ·         Feitenweergave: tendentieuze berichtgeving ·         Aard van de publicatie: opinie/kritiek Publicatie op www.rvdj.nl/2012/20   door mr. C.A. Streefkerk, voorzitter, drs. G.J.P. Kloosterhuis, drs. ir. M.C.N. Mokveld en mw. M.J. Rietkerk, leden, in tegenwoordigheid van mr. H. Osinga, secretaris.   X / T. van der Mee, P. Groenendijk en AD - herziening Uitspraak: afgewezen Verzoeker heeft een klacht ingediend over de artikelen“Zaaddonor (30) zwijgt over ziekte” en “Door mijn ziekte geef ik kinderen een hoger IQ”. Bij uitspraak van 24 november 2011 (RvdJ [2011] ) heeft de Raad de klacht van verzoeker ongegrond verklaard. Verzoeker heeft verzocht om herziening van deze uitspraak.Uit hetgeen verzoeker naar voren heeft gebracht blijkt dat hij zich niet kan vinden in de beslissing van de Raad betreffende het oordeel over de handelwijze van verweerders in het kader van onder meer de selectie van bronnen en de geuite beschuldigingen. Voorts wordt volgens verzoeker ten onrechte overwogen dat sprake is van een (mogelijk zelfs deels erfelijke) vorm van autisme. Volgens de herzieningskamer is niet gebleken dat de uitspraak van de Raad is gebaseerd op een onjuiste aanname over de gevolgen, achtergrond of kenmerken van het syndroom van Asperger. De publicatie in het AD was erop gericht aan de kaak te stellen dat verzoeker jegens vrouwen voor wie hij als zaaddonor wilde optreden, verzwijgt dat hij het syndroom van Asperger heeft (en dat hij daarnaast over enkele andere persoonlijke feiten onjuiste informatie geeft). Volgens de uitspraak van de Raad hebben verweerders niet ontoelaatbaar gehandeld door over klager te publiceren op de wijze waarop zij dat hebben gedaan. Daarbij heeft de Raad uitdrukkelijk overwogen dat dit oordeel ook geldt indien sprake is van feitelijke onjuistheden omtrent de berichtgeving over het syndroom van Asperger. De uitspraak van de Raad berust niet op een bepaalde (volgens verzoeker onjuiste) zienswijze over het syndroom van Asperger, maar op het feit dat verzoeker dat syndroom in zijn contacten met wensmoeders verzwijgt. Voor het overige berust het herzieningsverzoek daarop dat verzoeker zich niet kan vinden in de gewraakte berichtgeving, de journalistieke handelwijze en het oordeel van de Raad. Dat is echter onvoldoende om een verzoek tot herziening gegrond te verklaren. Verzoeker heeft niet aannemelijk gemaakt dat de beslissing van de Raad berust op ten onrechte als vaststaand of aannemelijk geoordeelde feiten. De herzieningskamer ziet dan ook geen aanleiding tot herziening van de beslissing. Trefwoorden: ·         Procedure: herziening Publicatie op www.rvdj.nl/2012/21
• 

  Uitspraken vastgesteld d.d. 20 april 2012

  Posted: April 23rd, 2012, 2:00am MSD

  Tags:    [edit]

  door mr. V.H.G. Lebesque, voorzitter,  M.C. Doolaard, dr. H.J. Evers, mw. J.R. van Ooijen en M. Ülger, leden, in tegenwoordigheid van mw. mr. D.C. Koene, secretaris, en mr. M. Steenbergen, plaatsvervangend secretaris.   H. Kriek / Het Orgel Uitspraak: ongegrond In Het Orgel, tijdschrift van de Koninklijke Vereniging van Organisten en Kerkmusici, is het artikel “Sexbierum, Sixtuskerk” verschenen. Daarin is een beschrijving gegeven van de geschiedenis van en de (restauratie)werkzaamheden aan het orgel uit de Sixtuskerk te Sexbierum. In dat verband is klager genoemd. Volgens klager is sprake van onjuiste berichtgeving doordat ten onrechte niet de reden van beëindiging van de samenwerking tussen hem en het stichtingsbestuur, dat de kerk beheerde, is vermeld en dat deze omissie niet is hersteld. Niet ter discussie staat dat de in de publicatie beschreven samenwerking tussen klager en het stichtingsbestuur is beëindigd. Dit is ook in het artikel vermeld. Er is derhalve geen sprake van een feitelijke onjuistheid. Dat de reden van de beëindiging onvermeld is gelaten, is in dit geval geen zodanige omissie dat verweerder daarmee journalistiek onzorgvuldig jegens klager heeft gehandeld. Hoewel het verweerder had gesierd als hij in zijn rectificatie op dit punt de duidelijkheid had willen verschaffen waarom klager had verzocht, was hij daartoe niet verplicht. Nu overigens niet is gebleken dat de gewraakte berichtgeving relevante feitelijke onjuistheden bevat of verweerder anderszins journalistiek ontoelaatbaar heeft gehandeld, is de klacht ongegrond. (zie punten 1.1. en 1.5. van de Leidraad van de Raad) Trefwoorden: ·         Feitenweergave: onjuiste berichtgeving ·         Rectificatie/weerwoord: rectificatie Publicatie op www.rvdj.nl/2012/15   Y. Albayrak-Temur / M. Gelauff, M. Bink en B. de Vries (NOS) Uitspraak: deels gegrond De klacht betreft een uitzending van het NOS Journaal, waarin is bericht over klaagster als bestuurder van het Centraal Orgaan opvang asielzoekers (verder: COA). Klaagster heeft allereerst gesteld dat de uitzending diverse ernstige beschuldigingen aan haar adres bevat, gebaseerd op anonieme bronnen, terwijl voor die beschuldigingen onvoldoende grondslag bestaat. Volgens de Raad hebben verweerders voldoende inzicht verschaft in de wijze waarop de uitzending tot stand is gekomen en de manier waarop zij gebruik hebben gemaakt van de door anonieme bronnen verkregen informatie. Verweerders hebben gemotiveerd aangevoerd dat zij ten aanzien van de betrouwbaarheid van de bronnen extra zorgvuldigheid hebben betracht, mede gelet op het feit dat die bronnen uit (ex-) medewerkers bestonden. Hoewel de Raad de betrouwbaarheid van de verstrekte informatie niet heeft kunnen verifiëren, hebben verweerders voldoende aannemelijk gemaakt dat zij daarnaar voldoende deugdelijk onderzoek hebben verricht. Voorts is de Raad van oordeel dat verweerders voldoende aannemelijk hebben gemaakt dat op basis van de voorhanden zijnde informatie en documentatie een deugdelijke grondslag bestond voor hetgeen zij in de uitzending aan de orde hebben gesteld. De klacht is op dit punt ongegrond. (zie punten 2.2.1., 2.2.2., 2.2.3. en 2.2.5. van de Leidraad van de Raad) Ten aanzien van de toepassing van wederhoor overweegt de Raad dat verweerders voorafgaand aan de uitzending meerdere malen per e-mail aan klaagster concrete vragen hebben gesteld, waarbij zij de strekking van de gedane beschuldigingen hebben kenbaar gemaakt. Voorts is klaagster de gelegenheid geboden om voor de camera haar reactie te geven. Dat zij van die mogelijkheid geen gebruik heeft willen maken, kan verweerders niet worden aangerekend. De Raad is dan ook van oordeel dat klaagster voldoende in de gelegenheid is gesteld te reageren. Dit onderdeel van de klacht is ongegrond. (zie punt 2.3.1. van de Leidraad en vgl. onder meer RvdJ [2011] ) Echter, aangezien door het COA – mede namens klaagster – schriftelijk is gereageerd op de vragen van verweerders, hadden verweerders die reactie ook op een adequate manier behoren te verwerken in de uitzending. Gelet op de ernst van de beschuldigingen hebben verweerders dit onvoldoende gedaan door te volstaan met de vermelding dat ‘klaagster er vooral moeite mee heeft dat wij niet kunnen zeggen wie onze bronnen zijn en dat we ook onze stukken niet in inzage kunnen geven’ en dat zij in een schriftelijke verklaring laat weten ‘dat zij dat beeld van die angstcultuur hier bij het COA totaal niet herkent en dat dit soort dingen nou eenmaal gebeuren bij een organisatie die zo in beweging is als het COA’. Door deze minimale weergave van de reactie van klaagster is de berichtgeving niet in balans. Dat verweerders hebben verwezen naar hun website voor de uitgebreide reactie van het COA en achtergrondinformatie laat dit onverlet. De klacht is op dit punt dan ook gegrond. Volgens de Raad hebben verweerders voldoende onderscheid gemaakt tussen feiten, beweringen en meningen. Daar waar uitlatingen citaten betreffen van de door verweerders gehanteerde bronnen, is dit voldoende duidelijk als zodanig weergegeven. In zoverre is de klacht ongegrond. (zie punt 1.4. van de Leidraad). Verder overweegt de Raad dat de inhoud en strekking van de uitzending als geheel genomen ten aanzien van klaagster uitermate kritisch zijn. De kijker zal zich niet tot nauwelijks aan de indruk kunnen onttrekken dat sprake is van ernstig mismanagement van klaagster en dat dit falende beleid de belastingbetaler geld kost. Dit bij de kijkers ontstane beeld over klaagster is het onvermijdelijke gevolg van de feiten die in de uitzending naar voren zijn gebracht. De redenering dat verweerders hiermee opzettelijk de berichtgeving in een voor klaagster negatieve richting hebben geleid waardoor de waarheid te kort werd gedaan, gaat niet op. Dat door de summiere weergave in de uitzending van de door het COA gegeven reacties sprake is van enige onevenwichtigheid in de berichtgeving, betekent niet dat ook sprake is van tendentieuze berichtgeving. De klacht is dan ook gegrond voor zover het betrekking heeft op eenzijdige berichtgeving, maar ongegrond voor zover is geklaagd over tendentieuze berichtgeving. (zie punt 1.5. van de Leidraad). Ten aanzien van de op de website van verweerders verschenen reacties overweegt de Raad dat verweerders voldoende aannemelijk hebben gemaakt dat zij direct na ontvangst van de onderhavige klacht diverse reacties van hun website hebben verwijderd, die een ernstige beschuldiging of een diffamerende uitlating jegens klaagster bevatten. Daarmee hebben zij adequaat en conform de uitgangspunten als vervat in de Leidraad van de Raad gehandeld. Verweerders hebben ter zitting nog kenbaar gemaakt dat zij bij het modereren bepaalde reacties niet als een beschuldigende dan wel diffamerende uitlating hebben aangemerkt. Daargelaten dat het verweerders uiteraard zou sieren als zij hun eigen spelregels ter zake zorgvuldig naleven, is deze omissie niet in strijd met de Leidraad. Dit klachtonderdeel is ongegrond. (zie punten 5.4. en 5.5. van de Leidraad) Ten slotte stelt de Raad vast dat klaagster in haar positie als bestuurder van het COA een publieke en openbare functie bekleedt. Zij heeft bezwaar gemaakt tegen het (kort) in beeld brengen van het kenteken van haar dienstauto. Naar het oordeel van de Raad is dat kenteken niet tot klaagster herleidbaar. Bovendien betreft het een kenteken van een auto, die in beginsel niet is bestemd voor persoonlijk gebruik. Aldus is geen sprake is van een onevenredige aantasting van het privéleven van klaagster. Op dit punt is de klacht evenzeer ongegrond. (zie punten 2.4.1. en 2.4.2. van de Leidraad) De beslissing van de Raad luidt derhalve dat de klacht gegrond is voor zover deze betrekking heeft op de wijze waarop het wederhoor is verwerkt, waardoor eenzijdig over klaagster is bericht. Voor het overige is de klacht ongegrond. Trefwoorden: ·         Journalistieke werkwijze: bronnen, hoor en wederhoor ·         Feitenweergave: tendentieuze berichtgeving ·         Privacy: bekende persoonlijkheden, vermelding persoonlijke gegevens ·         Aard van de publicatie: ingezonden brieven/reacties op websites Publicatie op www.rvdj.nl/2012/16   Dela, Monuta en Yarden Uitvaartzorg / RamBam (VARA) Uitspraak: onbevoegd Klagers maken bezwaar tegen een uitzending van het televisieprogramma RamBam, waar De Raad stelt vast dat de klacht betrekking heeft op gedragingen die zijn vooraf gegaan aan de uitzending van het programma en niet op de uitzending zelf. Ook gedragingen die voorafgaand aan een uitzending hebben plaatsgevonden, kunnen als journalistieke gedragingen worden beoordeeld. Echter, het naar het oordeel van de Raad is duidelijk dat de programmamakers niet hebben beoogd aan het gewraakte programma enige nieuwswaarde toe te voegen. De uitzending bestaat voornamelijk uit elementen van niet-journalistieke aard, zoals het weergeven van de mogelijkheid tot het uitvoeren van een ‘do-it-yourself begrafenis’ op een wijze die door de gemiddelde kijker waarschijnlijk als komisch zal worden ervaren. Deze elementen hebben een zodanige invloed op de uitzending dat deze in het geheel als van niet-journalistieke aard moet worden aangemerkt. Het journalistieke normenstelsel is voor de beoordeling van dergelijke uitzendingen, daarin begrepen de aan de uitzending voorafgaande gedragingen, niet bedoeld. De Raad acht zich daarom onbevoegd over de klacht te oordelen. Ten overvloede merkt de Raad op dat in een geval als het onderhavige – waar de klacht is gericht tegen gedragingen voorafgaand aan een uitzending en het programma door een buitenproducent wordt gemaakt – de buitenproducent op de gedragingen moet worden aangesproken. Trefwoorden: ·         Procedure: bevoegdheid Publicatie op www.rvdj.nl/2012/17
• 

  Uitspraak vastgesteld d.d. 10 april 2012

  Posted: April 19th, 2012, 2:00am MSD

  Tags:    [edit]

  door mr. Th. Groeneveld, voorzitter, mw. M.J.H. Doomen, ir. B.L. Hooghoudt, mw. drs. J.X. Nabibaks en mw. drs. F. Santing, leden, in tegenwoordigheid van mw. mr. D.C. Koene, secretaris, en mr. H. Osinga, adjunct-secretaris.   J.H.H. de Mol en Talpa Content B.V. / RTL Z Uitspraak: deels gegrond De klacht betreft de teksten “Endemol bezwijkt onder schuldenlast” en ““Idee Voice of Holland is gestolen”” die zijn verschenen in de tickerbalk tijdens uitzendingen van RTL Z. De Raad stelt voorop dat in het kader van een zorgvuldige beoordeling van de klacht zo veel mogelijk de standpunten van beide partijen in de oordeelsvorming dienen te worden betrokken. In dat verband is niet van doorslaggevende betekenis dat verweerder heeft gesteld dat hij geen formeel verweer wenst te voeren. Verweerder heeft zijn inhoudelijke reactie aan klagers op de bij de Raad ingediende klachten ter kennisneming aan de Raad gestuurd. De Raad heeft die reactie bij de beoordeling van de klacht betrokken. Voor zover de klacht betrekking heeft op de berichtgeving over het televisieformat van ‘The Voice’ is geen sprake van journalistiek onzorgvuldig handelen. Doordat de beschuldiging over de vermeende diefstal c.q. het plagiaat van het televisieformat tussen aanhalingstekens is geplaatst, is voldoende duidelijk dat het hier niet gaat om een vaststaand feit, maar dat sprake is van een onbevestigd gerucht c.q. beschuldiging. Bovendien is voor het gemiddelde publiek van RTL Z duidelijk dat de volledige berichtgeving is te vinden op de website en de teletekstpagina van verweerder, zodat het de tekst in de juiste context kan plaatsen. Daarbij neemt de Raad mede in aanmerking dat een tickerbalk, met daarin een overzicht van de nieuwsberichten op teletekst en internet, zich in beginsel niet leent voor het geven van een uitgebreide context of nuanceringen. Ten aanzien van de publicatie over Endemol heeft verweerder erkend dat het eerste bericht te zwaar is aangezet. In hetgeen is aangevoerd noch anderszins ziet de Raad aanleiding voor een ander oordeel. Door dit bericht niettemin te publiceren, heeft verweerder derhalve journalistiek onzorgvuldig jegens klager De Mol gehandeld. Dat verweerder de tekst kort na plaatsing heeft gewijzigd, is te prijzen maar kan aan de hiervoor bedoelde onzorgvuldigheid niet afdoen. (zie punten 1.2., 1.3. en 1.4. van de Leidraad van de Raad) Trefwoorden: ·        Feitenweergave: onjuiste, tendentieuze berichtgeving ·        Procedure: medewerking aan procedure, ontvankelijkheid Publicatie op www.rvdj.nl/2012/14
• 

  Uitspraak vastgesteld d.d. 5 april 2012

  Posted: April 19th, 2012, 2:00am MSD

  Tags:    [edit]

  door mr. Th. Groeneveld, voorzitter, mw. M.J.H. Doomen, ir. B.L. Hooghoudt, mw. drs. J.X. Nabibaks en mw. drs. F. Santing, leden, in tegenwoordigheid van mw. mr. D.C. Koene, secretaris, en mr. H. Osinga, adjunct-secretaris.   X / I. Hermsen, A. Hertsenberg en Opgelicht?! (TROS) Uitspraak: deels gegrond Klager maakt bezwaar tegen een uitzending waarin aandacht is besteed aan de werkwijze van budgetbeheerders. Kern van de klacht is dat zonder deugdelijke toepassing van wederhoor beschuldigingen aan klagers adres zijn geuit en dat een onevenredige inbreuk is gemaakt op de privacy van klager. Verweerders hebben niet op de klacht gereageerd. In de uitzending is aandacht besteed aan de gang van zaken bij Stichting Budgetbeheerdienst, waarvan klager van 2009-2010 voorzitter is geweest. Met de berichtgeving over (vermeende) misstanden bij de Stichting is een maatschappelijk belang gediend. De uitzending is zodanig toegespitst op de persoon van klager, dat de gemiddelde kijker zich niet aan de indruk kan onttrekken dat geschetste problemen bij de Stichting enkel, althans voor een belangrijk deel, aan klager te wijten zijn. Klager worden gedragingen verweten die neerkomen op het in strijd met toezeggingen niet benutten van gelden van cliënten voor de aflossing van hun schulden. Aldus is klagers functioneren ernstig in twijfel getrokken en zijn integriteit in aanzienlijke mate aangetast. Volgens de Raad kan de omstandigheid dat klager van de gelegenheid tot wederhoor niet adequaat gebruik heeft gemaakt, verweerders niet worden tegengeworpen. Verweerders hebben de conclusie van de door klager in zijn e-mail verstrekte reactie verwerkt in de uitzending. Niet is gebleken dat dat op journalistiek onzorgvuldige wijze is geschied. In zoverre is de klacht dan ook ongegrond. Verder overweegt de Raad dat klager herhaaldelijk is genoemd en door middel van meerdere foto’s herkenbaar in beeld is gebracht. Niet is gebleken dat met het vermelden van de volledige naam van klager een maatschappelijk belang is gediend, dat bovendien zwaarder weegt dan het individuele belang van klager. Klager had ook met initialen kunnen worden aangeduid en onherkenbaar in beeld kunnen worden gebracht, zonder dat afbreuk was gedaan aan de aard en inhoud van de uitzending. Niet is gebleken dat door het weglaten van zijn volledige naam een onaanvaardbare onduidelijkheid voor de kijker zou zijn ontstaan. Verweerders hebben niet op verantwoorde wijze het belang van klager bij de bescherming van diens privacy afgewogen tegen het maatschappelijk belang dat met de publicatie is gediend. Daarbij is in aanmerking genomen hetgeen de Raad heeft overwogen ten aanzien van de ernst van de aan het adres van klager geuite aantijgingen en de omstandigheid dat klager al enige tijd geen bestuursfunctie meer bekleedde bij de Stichting Budgetbeheerdienst. Op dit punt is de klacht gegrond. (zie punt 2.4.1. van de Leidraad van de Raad) Trefwoorden: ·        Journalistieke werkwijze: hoor en wederhoor ·        Privacy: foto’s, vermelding persoonlijke gegevens Publicatie op www.rvdj.nl/2012/13
• 

  Uitspraken vastgesteld d.d. 2 april 2012

  Posted: April 5th, 2012, 2:00am MSD

  Tags:    [edit]

  door mr. Th. Groeneveld, voorzitter, mw. M.J.H. Doomen, ir. B.L. Hooghoudt, mw. drs. J.X. Nabibaks en mw. drs. F. Santing, leden, in tegenwoordigheid van mw. mr. D.C. Koene, secretaris, en mr. H. Osinga, adjunct-secretaris.   X / Peter R. de Vries, misdaadverslaggever (Endemol Nederland BV en SBS6) - herziening Uitspraak: afgewezen Verzoeker heeft een klacht ingediend over uitzendingen van “Peter R. de Vries, misdaadverslaggever” van 10 en 17 april 2011. Bij uitspraak van 11 november 2011 (RvdJ [2011] ) heeft de Raad de klacht van verzoeker gegrond verklaard voor zover deze betrekking had op de schending van de privacy van klager. Voor zover de klacht betrekking had op onjuiste c.q. onvolledige berichtgeving heeft de Raad de klacht ongegrond verklaard. Verzoeker heeft verzocht om herziening van deze uitspraak.Kern van het verzoek is dat de Raad het begrip ‘voortvluchtig’ onjuist heeft gehanteerd, dat ten onrechte is geoordeeld dat nog geen inhoudelijke behandeling van de strafzaak tegen verzoeker heeft plaatsgevonden, nu al geruime tijd wordt gewerkt aan het verzamelen van informatie en dat ten onrechte is overwogen dat verzoeker zich op illegale wijze aan de rechtsgang heeft onttrokken. Volgens de herzieningskamer doet de omstandigheid dat de autoriteiten werken aan het verzamelen van informatie, zoals door verzoeker is gesteld, niet af aan de constatering van de Raad dat ten tijde van de gewraakte uitzendingen nog geen inhoudelijke behandeling van de desbetreffende strafzaak had plaatsgevonden. Evenmin brengt de omstandigheid dat de verblijfplaats van verzoeker bekend is bij de Nederlandse justitie mee dat het journalistiek ontoelaatbaar kan worden geacht om verzoeker aan te duiden als ‘voortvluchtig crimineel’, nu hij door zijn handelen de tenuitvoerlegging van zijn (verstek) veroordeling in Suriname onmogelijk heeft gemaakt. Verder is de herzieningskamer van oordeel dat in de uitspraak van de Raad slechts wordt overwogen dat verzoeker waarschijnlijk in strijd met geldend recht zijn straf in Suriname is ontlopen. In tegenstelling tot wat klager aanvoert, komt in de gewraakte uitspraak niet aan de orde of onttrekking aan strafexecutie strafbaar is. Verzoeker heeft aldus niet aannemelijk gemaakt dat de beslissing van de Raad berust op ten onrechte als vaststaand of aannemelijk geoordeelde feiten. De herzieningskamer ziet dan ook geen aanleiding tot herziening van die beslissing. Trefwoorden: ·         Procedure: herziening Publicatie op www.rvdj.nl/2012/11   B. Weebers / C. Pommerel, R. Martin en Editie NL (RTL) Uitspraak: ongegrond Klager maakt bezwaar tegen uitzending van de reportage “’Van huisarts veranderen: niet te doen’”, waarin aandacht is besteed aan problemen rond het wisselen van huisarts. Kern van de klacht is dat verweerders onder valse voorwendselen een gesprek met de assistente van klager hebben opgenomen en ten onrechte zijn overgegaan tot publicatie daarvan. Verweerders hebben niet op de klacht gereageerd. Naar het oordeel van de Raad blijkt uit de uitzending dat voldoende aanleiding bestond om aan het onderwerp aandacht te besteden. De situatie dat door onderlinge afspraken de vestigingsvrijheid van huisartsen en keuzevrijheid van patiënten wordt ingeperkt is maatschappelijk ongewenst. Dit blijkt ook uit de boete die door de Nederlandse Mededingingsautoriteit aan de Landelijke Huisartsen Vereniging is opgelegd. Het uitgezonden materiaal dat verweerders met de gevolgde werkwijze hebben vergaard bevat een concreet voorbeeld van de door de Mededingingsautoriteit beboete handelwijze. De opnamen zijn daardoor relevant voor de onderbouwing van de kritiek en geven aan de uitzending een meerwaarde. Klager heeft onvoldoende aannemelijk gemaakt dat verweerders dit ook op een andere wijze hadden kunnen verwezenlijken. Daarbij komt dat de naam van de huisartsenpraktijk van klager niet is vermeld en dat de opnamen voldoende onherkenbaar zijn gemaakt. Bovendien hebben verweerders klager voorafgaand aan de uitzending met de opname geconfronteerd en hem in de gelegenheid gesteld daarop te reageren. Die reactie is in de uitzending verwerkt. Dat dat op onjuiste wijze is gebeurd, is niet gebleken. Alle omstandigheden in aanmerking genomen, is de Raad van oordeel dat verweerders niet journalistiek ontoelaatbaar hebben gehandeld. (zie punten 2.1.1., 2.1.5. en 2.1.6. van de Leidraad van de Raad) Trefwoorden: ·         Journalistieke werkwijze: bandopnames, open vizier/verzwijgen eigen identiteit Publicatie op www.rvdj.nl/2012/12
• 

  Uitspraken vastgesteld d.d. 16 maart 2012

  Posted: March 22nd, 2012, 2:00am MSK

  Tags:    [edit]

  door mr. V.H.G. Lebesque, voorzitter, H. Blanken, mw. drs. M.G.N. Mathot en mw. J.R. van Ooijen, leden, in tegenwoordigheid van mw. mr. D.C. Koene, secretaris, en mw. mr. J.M. Leurs, plaatsvervangend secretaris.   X / AD Haagsche Courant Uitspraak: ongegrond Klager maakt bezwaar tegen het artikel “Man (80) vrijgesproken van poging doodslag in Benthuizen”. Hij meent dat zijn privacy onnodig is aangetast. De Raad stelt voorop dat met berichtgeving over uitspraken in strafrechtelijke procedures een maatschappelijk belang wordt gediend. De wijze waarop klager in het artikel is aangeduid, is in het kader van berichtgeving over strafzaken journalistiek gebruikelijk en niet ontoelaatbaar. In het algemeen kan daarmee worden voorkomen dat een betrokkene eenvoudig kan worden geïdentificeerd. Uit hetgeen klager heeft aangevoerd maakt de Raad op dat klager met name bezwaar heeft tegen de publicatie, omdat hierdoor in zijn naaste omgeving bekend is geworden dat de feiten over zijn strafzaak niet stroken met hetgeen hij daarover heeft meegedeeld. Voor zover klager heeft betoogd dat aldus een ongerechtvaardigde inbreuk is gemaakt op zijn privacy, kan dit verweerder echter niet worden aangerekend. De Raad acht het verder niet aannemelijk dat klager voor het grote lezerspubliek, buiten de woonkern van klager, in het artikel identificeerbaar is. Verweerder heeft voorts voldoende aannemelijk gemaakt dat het journalistiek relevant is om in lokale edities de woonkern van een betrokkene c.q. de plaats waar de gebeurtenis heeft plaatsgevonden te vermelden, ten einde een zo volledig mogelijk en controleerbaar beeld van het nieuwsfeit te schetsen. Naar het oordeel van de Raad is geen sprake van een ongerechtvaardigde aantasting van klagers privéleven. (zie punten 1.1., 2.4.1. en 2.4.6. van de Leidraad van de Raad) Trefwoorden: ·        Privacy: verdachten/veroordeelden Publicatie op www.rvdj.nl/2012/8   X / S. Gybels en Dagblad De Limburger Uitspraak: ongegrond De klacht betreft allereerst de artikelen “’Discussie over declaraties van raadsleden is nodig’”, “Politieke partijen willen debat over declaratieregeling”. De Raad stelt voorop dat voor mensen met publieke c.q. min of meer openbare functies en voor bekende Nederlanders een zekere mate van blootstelling aan ongewilde publiciteit onvermijdelijk is. (zie punt 2.4.2 van de Leidraad van de Raad) Uit hetgeen klaagster heeft aangevoerd maakt de Raad op dat haar bezwaar tegen deze berichtgeving met name erin is gelegen, dat die is gebaseerd op een tip van iemand met wie klaagster in conflict was. Verweerders hebben ter zake gesteld dat de tipgever bewijzen over de declaratie had meegestuurd. De Raad overweegt in dit verband dat het de journalist vrij staat naar aanleiding van een tip eigen onderzoek te verrichten, ook indien die tip afkomstig is van iemand waarmee de betrokkene in conflict is. Bij zijn onderzoek heeft de journalist kennelijk de burgemeester, althans diens woordvoerder, en de raadsgriffier gesproken. Vervolgens heeft hij contact gezocht met klaagster en haar reactie in de berichtgeving verwerkt. Klaagster heeft onvoldoende aannemelijk gemaakt dat de artikelen relevante onjuistheden bevatten. Er is verder geen aanleiding voor het oordeel dat de berichtgeving eenzijdig en tendentieus is of geen nieuwswaarde had. In het eerste artikel is bovendien een reactie van klaagster weergegeven. Het was niet nodig ook in het tweede artikel een reactie van klaagster op te nemen, aangezien dat een vervolgbericht betreft waarin de meningen van de fractievoorzitters over de kwestie zijn opgenomen. Dat verweerders de ingezonden brief van klaagster niet hebben willen plaatsen, leidt niet tot de conclusie dat zij daarmee jegens klaagster onzorgvuldig hebben gehandeld. (zie punt 5.2. van de Leidraad) Verder heeft klaagster bezwaar gemaakt tegen het artikel “Een terriër zonder halsband”, dat een portret van haar bevat. Gesteld noch gebleken is dat de vermelde feiten onjuist zijn. Deze geven een deel weer van de politieke loopbaan van klaagster. Het is voor de gemiddelde lezer voldoende duidelijk dat het artikel een schets betreft van de handelwijze van klaagster gedurende haar politieke loopbaan. Daarbij heeft de journalist zich, behalve op de hiervoor bedoelde feiten, gebaseerd op zijn eigen waarnemingen en niet op uitlatingen van derden. Uit het woordgebruik blijkt ook voldoende dat de gedane beweringen en meningen over klaagster alleen afkomstig zijn van de journalist. Hij hoefde daarbij niet neutraal te werk te gaan. Gezien het feit dat het artikel enerzijds van feitelijke aard is en anderzijds duidelijk de mening van de journalist behelst, acht de Raad het niet ontoelaatbaar dat ten aanzien van dit artikel geen wederhoor is toegepast. (zie punten 1.4. en 2.3.4. van de Leidraad en vgl. RvdJ [2007] ) Trefwoorden: ·        Journalistieke werkwijze: bronnen, hoor en wederhoor ·        Privacy: bekende persoonlijkheden ·        Aard van de publicatie: portret/profiel Publicatie op www.rvdj.nl/2012/9   COC Amsterdam en Stichting Pride Photo Award / Spitsnieuws.nl Uitspraak: gegrond Bij het artikel “Haags homostel weggepest” is een foto geplaatst van twee mannen in glitterbroeken met gedeeltelijk blote billen. De ene man heeft zijn arm om het middel van de andere man geslagen waarbij de hand rust op diens rechterbil. Onder het artikel is een naschrift van de redactie geplaatst. Klagers stellen dat bij het artikel een foto is geplaatst die inhoudelijk niets te maken heeft met het artikel en dat het naschrift onzorgvuldig is. Verweerder heeft niet op de klacht gereageerd. Volgens de Raad hebben klagers voldoende aannemelijk gemaakt dat de foto waarschijnlijk is gemaakt tijdens een feestelijke gebeurtenis, mogelijk de Gay Pride, en door verweerder is gebruikt in een andere context. (zie punt 4.1 van de Leidraad van de Raad) Met klagers is de Raad voorts van oordeel dat door het gebruik van de foto ten onrechte is gesuggereerd dat er een verband bestaat tussen de afgebeelde kleedstijl van sommige homoseksuele mannen en homofoob geweld. De Raad acht het niet onaannemelijk dat bij de gemiddelde lezer de indruk is gewekt dat het stel het wegpesten aan zichzelf te wijten heeft. Daarmee is een stereotiep beeld over homoseksuele mannen bevestigd, terwijl hiervoor geen grondslag bestond. Het gebruik van de foto is onder deze omstandigheden stigmatiserend en discriminatie bevorderend, en journalistiek ontoelaatbaar. Verder kan uit het naschrift worden opgemaakt dat verweerder ervan overtuigd is dat het hiervoor bedoelde verband bestaat en bewust voor de plaatsing van deze foto heeft gekozen. Ook met dit naschrift heeft verweerder derhalve de grenzen overschreden van hetgeen, gelet op de eisen van journalistieke verantwoordelijkheid, maatschappelijk aanvaardbaar is. Trefwoorden: ·        Feitenweergave: discriminerende berichtgeving Publicatie op www.rvdj.nl/2012/10
• 

  Uitspraak vastgesteld d.d. 15 maart 2012

  Posted: March 22nd, 2012, 2:00am MSK

  Tags:    [edit]

  door mr. Th. Groeneveld, voorzitter, mw. M.J.H. Doomen, ir. B.L. Hooghoudt, mw. drs. J.X. Nabibaks en mw. drs. F. Santing, leden, in tegenwoordigheid van mw. mr. D.C. Koene, secretaris, en mr. H. Osinga, adjunct-secretaris.   Beperfect Clinics B.V. (Perfectsmile) / De Telegraaf Uitspraak: ongegrond De uitspraak betreft twee gevoegde klachten over de artikelen “Tandenbleker doet veel zwart”, “Perfect Smile kan boete verwachten”, “Beugelkliniek laat tanden knarsen”, “Tandenbleker per direct dicht” en “Tandenbleker negeert bevel sluiting kliniek”. Verweerder heeft niet op de klachten gereageerd. Naar het oordeel van de Raad vinden de voornaamste conclusies in de berichtgeving voldoende grond in de door klaagster overgelegde stukken, waaronder een rapport van de Inspectie voor de Gezondheidszorg (IGZ), (pers)berichten van zowel de IGZ als de Nederlandse Zorgautoriteit (NZa) en correspondentie van deze instanties met klaagster. In deze stukken worden harde beschuldigingen geuit ten aanzien van (vermeende) foutieve declaraties, schending van de Kernenergiewet en gevaren voor personeel en patiënten van klaagster. De berichtgeving is gebaseerd op diverse feitelijke, objectieve bronnen. Verweerder mocht van de betrouwbaarheid van deze bronnen uitgaan. Niet is gebleken dat verweerder een onzorgvuldige of eenzijdige selectie heeft gemaakt van de bronnen of de feiten onvoldoende heeft onderzocht. De omstandigheid dat klaagster het niet eens is met de besluiten van de NZa en IGZ en daartegen bezwaar heeft gemaakt, maakt dit niet anders. Verder is het journalistiek gebruikelijk dat een artikel in de kop scherp wordt aangezet. Daarmee worden alleen de grenzen van journalistieke zorgvuldigheid overschreden als de kop geen enkele grond vindt in het artikel. Daarvan is in dit geval geen sprake. De koppen zijn, gezien de beschreven ernst van de misstanden, niet misplaatst. Het gebruik van de term ‘inval’ is, als parafrase van het onaangekondigde bezoek van de inspectie, niet journalistiek ontoelaatbaar. Bovendien worden de in de koppen weergegeven beweringen in de bijbehorende artikelen voldoende genuanceerd en onderbouwd. (vgl. RvdJ [2011] ) In de berichtgeving is voorts voldoende duidelijk het standpunt van klaagster weergegeven. Dat zij er zelf voor heeft gekozen na het eerste korte telefoongesprek met de verslaggever geen reactie meer te geven, kan verweerder niet worden tegengeworpen. Ten slotte is niet betwist dat verslaggevers van verweerder een bezoek aan de Amstelveense praktijk van klaagster hebben afgelegd, zonder zich als zodanig bekend te maken en de vergaarde informatie hebben gebruikt in het laatste artikel. Uit de publicatie maakt de Raad op dat verweerder kennelijk heeft beoogd zijn lezers te informeren over misstanden bij klaagster. Deze misstanden zouden onder meer erin zijn gelegen dat klaagster ondanks het door de IGZ opgelegde behandelingsverbod adviesgesprekken met patiënten zou voeren. De Raad acht het aannemelijk dat verweerder zonder toepassing van de gevolgde werkwijze niet aan het licht had kunnen brengen of bedoelde misstanden al dan niet bestaan. Gezien de omvang en ernst van de misstanden en het doel van het gesprek, is de Raad van oordeel dat verweerder ook op dit punt niet journalistiek ontoelaatbaar heeft gehandeld. (vgl. punten 2.1.1. en 2.1.5. van de Leidraad van de Raad) Trefwoorden: ·        Journalistieke werkwijze: bronnen, hoor en wederhoor, verzwijgen eigen identiteit ·        Feitenweergave: onjuiste, tendentieuze berichtgeving Publicatie op www.rvdj.nl/2012/7
• 

  Uitspraken vastgesteld d.d. 24 februari 2012

  Posted: March 2nd, 2012, 2:00am MSK

  Tags:    [edit]

  door mw. mr. H. Troostwijk, voorzitter, T.R. Harkema, mw. H.M.M. Nietsch, drs. P. Olsthoorn en mw. J.G.T.M. Wartenbergh, leden, in tegenwoordigheid van mw. mr. D.C. Koene, secretaris, en mw. mr. F.G. Jansma, plaatsvervangend secretaris.   S. Azaaj / de hoofdredacteur van EénVandaag (TROS/AVRO) Uitspraak: deels gegrond De klacht richt zich tegen een aflevering van EénVandaag waarin aandacht is besteed aan misstanden in de thuiszorg. In de uitzending komt naar voren dat door instanties zorg wordt gedeclareerd die niet is gegeven en dat (onder meer niet-gekwalificeerde) medewerkers worden onderbetaald. In dat verband overweegt de Raad dat het maatschappelijk relevant en journalistiek geboden kan zijn om journalistiek onderzoek te verrichten naar de mogelijke betrokkenheid van klager bij deze onoorbare praktijken.  Gelet op de aard en inhoud van de uitzending is het journalistiek relevant en niet ontoelaatbaar te berichten dat klager ‘betrokken was bij de fraude van UenZo’. Niet ter discussie staat dat het Openbaar Ministerie in 2008 in deze kwestie een fraudeonderzoek is gestart waarbij klager door het Openbaar Ministerie als verdachte wordt beschouwd. Op dit punt is de klacht derhalve ongegrond. Het voorgaande neemt niet weg dat een journalist bij zijn onderzoek zorgvuldig te werk moet gaan. Tussen partijen is niet in geschil, en de Raad sluit zich daarbij aan, dat het in dit geval niet nodig was de persoonlijke gegevens van klager te vermelden en dat die gegevens geanonimiseerd hadden kunnen worden zonder dat afbreuk zou zijn gedaan aan de aard en inhoud van de uitzending. Door niettemin de gegevens van klager in beeld te brengen heeft verweerder journalistiek onzorgvuldig gehandeld. Het feit dat verweerder dit heeft erkend en om die reden de uitzending van internet heeft verwijderd, doet daaraan niet af. Nu de persoonlijke gegevens van klager in beeld zijn gebracht in het kader van berichtgeving over bovenstaande praktijken, moet worden geconcludeerd dat klager persoonlijk in de berichtgeving is gediskwalificeerd. Door na te laten wederhoor toe te passen heeft verweerder grenzen overschreden van hetgeen, gelet op de eisen van journalistieke verantwoordelijkheid, maatschappelijk aanvaardbaar is. Op dit punt is de klacht dan ook gegrond. Trefwoorden: ·         Feitenweergave: onjuiste berichtgeving ·         Journalistiek werkwijze: hoor en wederhoor ·         Privacy: televisie Publicatie op www.rvdj.nl/2012/5
   
  X / de hoofdredacteur van De Twentsche Courant Tubantia Uitspraak: ongegrond De klacht richt zich tegen een artikel in De Twentsche Courant Tubantia onder de kop “In beroep na vonnis”. De Raad overweegt dat de strekking van de gewraakte publicatie is dat klaagster en haar partner hoger beroep hebben ingesteld tegen het vonnis van de rechtbank. Niet valt in te zien dat verweerder niet over de kwestie had mogen berichten, zoals hij heeft gedaan. Daarbij neemt de Raad in aanmerking dat verweerder onbetwist heeft gesteld dat klaagster door de rechtbank schuldig is bevonden aan het ‘medeplegen van oplichting, meermalen gepleegd’. Dat in klaagsters geval wellicht geen sprake is geweest van ‘tientallen’ – zoals zij heeft gesteld – is onvoldoende voor het oordeel dat verweerder jegens klaagster journalistiek onzorgvuldig heeft gehandeld door de strafzaak te parafraseren met de zinsnede ‘het trio lichtte tientallen mensen op’. Trefwoorden: ·         Feitenweergave: onjuiste berichtgeving, tendentieuze berichtgeving ·         Aard van de publicatie: rechtbankverslag/verslaggeving rechtszaken Publicatie op www.rvdj.nl/2012/6
• 

  Uitspraak vastgesteld d.d. 17 februari 2012

  Posted: February 24th, 2012, 2:00am MSK

  Tags:    [edit]

  door mr. Th. Groeneveld, voorzitter, mw. M.J.H. Doomen, mw. J.R. van Ooijen, mw. M.J. Rietkerk en mw. drs. P.C.J. van Schaveren, leden, in tegenwoordigheid van mw. mr. D.C. Koene, secretaris, en mw. mr. J.M. Leurs, plaatsvervangend secretaris.   X / de hoofdredacteur van TROS Radar Uitspraak: ongegrond De klacht betreft een uitzending van TROS Radar, waarin aandacht wordt besteed aan Memon-apparaten die de schadelijke gevolgen van elektrische lading (celstress) kunnen meten en wegnemen. In de uitzending worden door verweerder de werking van de apparatuur en verkooppraktijken van de fabrikant aan de kaak gesteld. Er wordt geconcludeerd dat de apparatuur niet werkt. De Raad overweegt dat het maatschappelijk relevant en journalistiek geboden kan zijn om journalistiek onderzoek te verrichten naar de werking en verkooppraktijk van Memon-apparaten, gezien de zorg die in de samenleving bestaat over de mogelijk schadelijke gevolgen van elektrische lading. Het is immers een taak van de pers om misstanden aan de kaak te stellen. De uitzending bevat concretiseringen en bijzonderheden die de beschuldigingen ten aanzien van de werking van het apparaat ondersteunen. Deze informatie is daardoor relevant voor de onderbouwing van de kritiek. Klager heeft weliswaar gesteld dat hij had willen meewerken aan een opname, maar hij heeft onvoldoende aannemelijk gemaakt dat verweerder in dat geval het doel van de uitzending had kunnen verwezenlijken. De Raad is van oordeel dat onder deze omstandigheden de handelwijze van verweerder niet ontoelaatbaar is geweest. De Raad overweegt verder dat klagers naam niet is vermeld en dat zijn gezicht onherkenbaar is gemaakt. Klager heeft onvoldoende aannemelijk gemaakt dat hij ondanks deze maatregelen in de uitzending algemeen herkenbaar is. Van een ontoelaatbare schending van klagers privacy is naar het oordeel van de Raad geen sprake. Hierdoor is de Raad van oordeel dat geen toestemming van klager nodig was om de beelden uit te zenden. Verder overweegt de Raad dat de belangen van de fabrikant door de opnamen rechtstreeks worden geraakt. In de uitzending wordt de fabrikant met de conclusies geconfronteerd en wordt hij in de gelegenheid gesteld daarop te reageren. Er heeft derhalve op juiste wijze wederhoor plaatsgevonden. Mede gelet op hetgeen hiervoor is overwogen ten aanzien van privacy, was verweerder niet gehouden tevens wederhoor bij klager toe te passen. Trefwoorden: ·         Journalistieke werkwijze: hoor en wederhoor, verborgen cameratechniek, open vizier/verzwijgen eigen identiteit ·         Privacy: televisie Publicatie op www.rvdj.nl/2012/4
• 

  Uitspraken vastgesteld d.d. 7 februari 2012

  Posted: February 15th, 2012, 2:00am MSK

  Tags:    [edit]

  door mw. mr. H. Troostwijk, voorzitter, T.R. Harkema, mw. H.M.M. Nietsch, drs. P. Olsthoorn en mw. J.G.T.M. Wartenbergh, leden, in tegenwoordigheid van mw. mr. D.C. Koene, secretaris, en mw. mr. F.G. Jansma, plaatsvervangend secretaris.   W. de Waal / Hart van Nederland (SBS6) Uitspraak: gegrond In Hart van Nederland is aandacht besteed aan een campagne van de Kinderombudsman, waarin onder meer de kindercurator aan de orde wordt gesteld. In de uitzending zijn een geanonimiseerde jongen ‘Sander’ en zijn vader aan het woord, waarbij zij via een spiegel op de achtergrond in beeld zijn gebracht. De Kinderombudsman vertelt dat ‘Sander’ erbij gebaat zou zijn geweest als hij bij de echtscheidingsprocedure tussen zijn ouders was bijgestaan door een kindercurator. Verder zegt hij onder meer dat ‘Sander’ door zijn moeder is geterroriseerd, uitgebuit en zowel geestelijk als fysiek is mishandeld. Klaagster is de moeder van ‘Sander’. Naar het oordeel van de Raad zijn ‘Sander’ en diens vader – door de wijze waarop zij in beeld zijn gebracht – duidelijk herkenbaar en is niet aannemelijk geworden dat dit slechts binnen zeer beperkte kring het geval is. Voor de gemiddelde kijker is voldoende duidelijk dat de aantijgingen van ‘Sander’ en diens vader persoonlijke meningen behelzen, die voor hun rekening zijn gelaten. Echter, de Kinderombudsman heeft ernstige beschuldigingen geuit aan het adres van klaagster, als de moeder van ‘Sander’, die – gezien diens functie – door de kijker voor waar zullen worden gehouden. Het had daarom op de weg van verweerder gelegen ten aanzien van de door de Kinderombudsman geuite aantijgingen wederhoor bij klaagster toe te passen. Hij heeft dit ten onrechte nagelaten. (zie punt 2.3.1. van de Leidraad van de Raad) Klaagster is – gezien de herkenbaarheid van ‘Sander’ en diens vader – in de uitzending in een zeer negatief daglicht gesteld, waarvan verweerder zich bewust moet zijn geweest. De Raad acht het niet onaannemelijk dat zij op de uitzending is aangesproken. Dit brengt tevens mee dat klaagsters privacy door de uitzending disproportioneel is geschaad. (zie punt 2.4.1. van de Leidraad) Trefwoorden: ·         Journalistieke werkwijze: bronnen, hoor en wederhoor ·         Feitenweergave: tendentieuze berichtgeving ·         Privacy: televisie Publicatie op www.rvdj.nl/2012/2   X / H. Bootsma en Omroep Brabant Uitspraak: gegrond De klacht betreft een publicatie op de website van Omroep Brabant waarin wordt vermeld dat klager een huis kan krijgen van de stichting Stop Kinderporno & Abuse. In het artikel wordt de woordvoerster van die stichting geciteerd. Naar het oordeel van de Raad bevat het artikel diffamerende uitlatingen van de woordvoerster aan het adres van klager. Verweerders hebben in het artikel noch in hun verweer blijk gegeven van onderzoek naar de juistheid van de beschuldigingen. Dit klemt te meer nu de woordvoerster kennelijk in conflict is met klager en niet onafhankelijk dan wel onpartijdig is in deze kwestie, terwijl haar standpunten door de gemiddelde lezer waarschijnlijk voor ‘waar’ zullen worden gehouden. Voorts had het op de weg van verweerders gelegen voorafgaand aan de publicatie wederhoor bij klager toe te passen. Weliswaar heeft klager in een e-mail aan diverse media – waaronder Omroep Brabant – laten weten geen rechtstreeks contact meer met hen te willen hebben, maar dit ontslaat verweerders niet van de verplichting om bij de publicatie van uitlatingen als de onderhavige contact op te nemen met klager, bijvoorbeeld via diens Facebook-pagina dan wel zijn advocaat. Klager heeft voldoende aannemelijk gemaakt dat verweerders dat niet hebben gedaan, maar dat zij hem pas ná de publicatie in de gelegenheid hebben gesteld op de uitlatingen te reageren. Ook uit het artikel blijkt niet dat verweerders hebben geprobeerd voorafgaand aan de publicatie wederhoor bij klager toe te passen. Verweerders hadden kunnen citeren uit de reactie van klager op het aanbod de woordvoerster, die hij op zijn Facebook-pagina heeft geplaatst, maar ook dat hebben zij nagelaten. Door zo te handelen en na te laten hebben verweerders journalistiek onzorgvuldig gehandeld. (zie punten 2.2.5. en 2.3.1. van de Leidraad van de Raad) Trefwoorden: ·         Journalistieke werkwijze: bronnen, hoor en wederhoor ·         Feitenweergave: tendentieuze berichtgeving Publicatie op www.rvdj.nl/2012/3
• 

  Uitspraak vastgesteld d.d. 7 februari 2012

  Posted: February 15th, 2012, 2:00am MSK

  Tags:    [edit]

  door mr. Th. Groeneveld, voorzitter, mw. M.J.H. Doomen, mw. J.R. van Ooijen, mw. M.J. Rietkerk en mw. drs. P.C.J. van Schaveren, leden, in tegenwoordigheid van mw. mr. D.C. Koene, secretaris, en mw. mr. J.M. Leurs, plaatsvervangend secretaris.   H. Viel (Viel Plantencentrum) / de Stentor Uitspraak: deels gegrond Klager heeft bezwaar gemaakt tegen het artikel “Plantenkweker Oldebroek tegen woning juwelier”, waarin verslag wordt gedaan van een openbare rechtszitting in een bestuursrechtelijke procedure. Klager heeft niet aannemelijk gemaakt dat zijn belang om zoveel mogelijk onherkenbaar te blijven zo zwaar weegt dat van het vermelden van zijn naam en de naam van zijn bedrijf had moeten worden afgezien. Verder is niet aannemelijk geworden dat het artikel klagers belang zodanig raakt dat wederhoor was geboden. Er is dan ook geen aanleiding voor het oordeel dat verweerder journalistiek onzorgvuldig heeft gehandeld door de naam van klager en diens bedrijf te vermelden en wederhoor achterwege te laten. (zie punten 2.3.4. en 2.4.10. van de Leidraad van de Raad en vgl. onder meer RvdJ [2011] ) De klacht is echter wel gegrond voor zover deze betrekking heeft op de onvolledige wijze waarop over de kwestie is bericht. Door de wijze waarop het geschil van klager met de gemeente is beschreven – onder meer door de stellige kop – wordt de suggestie gewekt dat klager iets heeft tegen de juwelier persoonlijk. Die indruk wordt bovendien versterkt doordat de naam van de juwelier herhaaldelijk is vermeld. Klager heeft voldoende aannemelijk gemaakt dat zijn beroep bij de Raad van State er niet op was gericht de juwelier in diens belangen te schaden, maar dat het hem ging om een mogelijke precedentwerking van de beslissing van de gemeente waardoor de komst van woningen op zodanig geringe afstand van zijn bedrijf mogelijk zou worden dat zijn bedrijfsvoering daarvan schade zou kunnen lijden. Door aldus op een onvolledige en daardoor voor klager nadelige wijze over het geschil te berichten heeft verweerder de grenzen overschreden van hetgeen, gelet op de eisen van journalistieke verantwoordelijkheid, maatschappelijk aanvaardbaar is. Trefwoorden: ·         Journalistieke werkwijze: hoor en wederhoor ·         Feitenweergave: onjuiste, tendentieuze berichtgeving ·         Privacy: vermelding persoonlijke gegevens ·         Aard van de publicatie: rechtbankverslag/verslaggeving rechtszaken Publicatie op www.rvdj.nl/2012/1
• 

  Uitspraken vastgesteld d.d. 19 december 2011

  Posted: December 23rd, 2011, 2:00am MSK

  Tags:    [edit]

  door mr. C.A. Streefkerk, voorzitter, mw. M.J.H. Doomen, dr. H.J. Evers, mw. drs. M.G.N. Mathot en mw. J.G.T.M. Wartenbergh, leden, in tegenwoordigheid van mw. mr. D.C. Koene, secretaris, en mr. M. Steenbergen, plaatsvervangend secretaris.   X / E. Post en de Leeuwarder Courant Uitspraak: deels gegrond De klacht richt zich tegen de publicatie “Tandarts naar rechter om eigen praktijk”. In de publicatie is ten onrechte vermeld dat klager een bestuursrechtelijke procedure is gestart om opgenomen te worden in het BIG-register. Vaststaat dat klager reeds was ingeschreven en dat de procedure gaat over het verwijderen van een aantekening. Deze feiten blijken uit het register en zijn aan de orde geweest ter zitting van de bestuursrechter. Verder is ten onrechte onvermeld gelaten dat van de beschreven tientallen klachten slechts twee door het tuchtcollege zijn gehonoreerd. Hierdoor is de onjuiste suggestie gewekt dat de tientallen klachten gegrond waren en dat klager jarenlang op grote schaal ondeugdelijk werk zou hebben geleverd. Het voorgaande heeft ook invloed op de vraag of klagers naam in de publicatie kon worden vermeld. Hoewel in beginsel geen bezwaar bestaat tegen vermelding van de namen van de betrokken partijen in verslagen van een openbare terechtzitting in een bestuursrechtelijke procedure, is het in deze context journalistiek onzorgvuldig om de volledige naam van klager te vermelden. Door de combinatie van de onvolledige en tendentieuze berichtgeving over klager en de vermelding van zijn naam, is zijn privacy disproportioneel aangetast. (vgl. punten 2.4.1. en 2.4.10. van de Leidraad). Op bovenstaande punten is de klacht gegrond. Voor zover klager heeft betoogd dat de publicatie nog andere feitelijke onjuistheden bevat, is de Raad van oordeel dat deze niet van zodanige aard zijn dat daarmee grenzen zijn overschreden van wat journalistiek toelaatbaar is. Trefwoorden: ·         Feitenweergave: onjuiste berichtgeving, tendentieuze berichtgeving ·         Aard van de publicatie: rechtbankverslag/verslaggeving rechtszaken ·         Privacy: vermelding persoonlijke gegevens Publicatie op www.rvdj.nl/2011/87   X / K. Geurtsen, I. van Woerden en de hoofdredacteur van HP/De Tijd - herziening Uitspraak: toegewezen c.q. onthouding oordeel Klagers hebben een klacht ingediend tegen de publicaties “De rabbi, de declaraties en de ‘spookstudenten’”, “Dóód- en dóódziek” en “De rabbijn, het geld en de werkster”. Bij uitspraak van 22 augustus 2011 (RvdJ [2011] ) heeft de Raad deze klacht gegrond verklaard. Verzoekster is door de Raad niet als medeklaagster aangemerkt, terwijl zij zich per e-mailbericht als klaagster in de zaak heeft gevoegd. Zij vraagt om herziening van de uitspraak. Het verzoek tot herziening wordt toegewezen en de klacht van verzoekster wordt alsnog gegrond verklaard voor zover deze gelijk is aan de klachten van de reeds vermelde klagers. Voor zover verzoekster alsnog een uitspraak wenst over haar klacht dat verweerders betreffende de publicatie van 22 april 2011 ten aanzien van haar geen wederhoor hebben toegepast, onthoudt de herzieningskamer zich van een oordeel. Trefwoorden: ·         Procedure: herziening Publicatie op www.rvdj.nl/2011/88   Stichting kinderopvang Mundo / Dit Was Het Nieuws (RTL) Uitspraak: onbevoegd De klacht richt zich tegen het televisieprogramma “Dit Was Het Nieuws” (RTL). In de gewraakte uitzending wordt een foto door de presentator omschreven met de opmerking “Politie probeert pedo uit huis te lokken”. De Raad oordeelt dat de inhoud van deze uitzending niet zozeer bestaat uit nieuws, maar uit satire óver het nieuws. Verweerder heeft niet beoogd aan de uitzending enige nieuwswaarde toe te voegen, waarbij de uitzending voornamelijk elementen bevat van niet-journalistieke aard, zoals (pogingen tot) satire en amusement. Deze elementen hebben een zodanige invloed op de uitzending dat deze in het geheel als van niet-journalistieke aard moet worden aangemerkt. Het journalistieke normenstelsel is voor de beoordeling van dergelijke uitzendingen niet bedoeld. De Raad acht zich daarom niet bevoegd om inhoudelijk over de klacht te oordelen. Trefwoorden: ·         Procedure: bevoegdheid Publicatie op www.rvdj.nl/2011/89
• 

  Uitspraken vastgesteld d.d. 16 december 2011

  Posted: December 21st, 2011, 2:00am MSK

  Tags:    [edit]

  door mw. mr. H. Troostwijk, voorzitter, M.C. Doolaard, mw. Y.M. de Haan, drs. ir. M.C.N. Mokveld en drs. P. Olsthoorn, leden, in tegenwoordigheid van mr. H. Osinga, secretaris, en mw. mr. F.G. Jansma, plaatsvervangend secretaris.   NRC Handelsblad / BioShape Holding B.V. – herziening Uitspraak: afgewezen Klaagster heeft een klacht ingediend over het artikel “Bioshape trekt spoor van vernieling”. In het artikel wordt – kort samengevat – aandacht besteed aan de bedrijfsactiviteiten van klaagster in Tanzania. Bij uitspraak van 8 juli 2011 (2011/45) heeft de Raad de klacht van klaagster gegrond verklaard. Verweerder heeft verzocht om herziening van deze uitspraak. Anders dan verzoeker van mening is, wordt naar het oordeel van de herzieningskamer in de uitspraak van de Raad niet miskend dat sprake is van onderzoek door verzoeker naar de juistheid van de beschuldigingen. Evenmin wordt in de uitspraak weersproken dat de geuite beschuldigingen aan klaagster zijn voorgelegd. In de gewraakte uitspraak wordt – kort samengevat – geoordeeld dat in de berichtgeving het wederhoor slechts beknopt en selectief is toegepast casu quo wordt weergegeven in relatie tot de stelligheid van de beschuldigingen. Naar het oordeel van de Raad in de uitspraak van 8 juli 2011 had aanvullend onderzoek of een uitgebreidere weergave van het wederhoor kunnen leiden tot een genuanceerder beeld over klaagster, waarmee verzoeker had kunnen voorkomen dat onnodig negatief en tendentieus over klaagster werd bericht. Dat de verzoeker zich niet kan vinden in de afweging van dit oordeel, is onvoldoende grond om een verzoek tot herziening toe te wijzen. Trefwoorden: ·        Procedure: herziening Publicatie op www.rvdj.nl/2011/84   R.J. Lustig / H. Talens en De Twentsche Courant Tubantia – herziening Uitspraak: afgewezen Verzoeker heeft een klacht ingediend tegen de publicatie“Over de rug van de gewone man”. Bij uitspraak van 29 juli 2011 (2011/48) heeft de Raad deze klacht ongegrond verklaard. Verzoeker heeft verzocht om herziening van deze uitspraak. Uit hetgeen verzoeker naar voren heeft gebracht blijkt dat hij zich niet kan vinden in de beslissing van de Raad van 29 juli 2011 met betrekking tot de overwegingen betreffende de wederhoor, de selectie van bronnen, het feitenonderzoek en het vermelden van de ondernemingen. Dit is echter onvoldoende om een verzoek tot herziening gegrond te verklaren. Naar het oordeel van de herzieningskamer heeft verzoeker met hetgeen hij in zijn verzoekschrift heeft aangevoerd niet aannemelijk gemaakt dat de hiervoor bedoelde beslissing van de Raad berust op ten onrechte als vaststaand of aannemelijk geoordeelde feiten. Trefwoorden: ·        Procedure: herziening Publicatie op www.rvdj.nl/2011/85   X / H. Talens en De Twentsche Courant Tubantia – herziening Uitspraak: afgewezen In De Twentsche Courant Tubantia zijn diverse artikelen verschenen over een strafzaak tegen (onder anderen) verzoekster. Bij uitspraak van 29 juli 2011 (2011/49) heeft de Raad verzoekster niet-ontvankelijk verklaard voor zover haar klacht is gericht tegen de publicaties gedateerd voor 23 september 2010, nu die klacht niet binnen zes maanden na de publicatiedatum bij de Raad is binnengekomen. De Raad heeft de klacht van verzoekster ongegrond verklaard voor zover deze is gericht tegen de berichtgeving gedateerd na 23 september 2010. Verzoekster heeft verzocht om herziening van deze uitspraak. Ingevolge het Reglement voor de werkwijze van de Raad moet een klaagschrift worden ingediend binnen zes maanden nadat de journalistieke gedraging heeft plaatsgevonden. Dat publicaties op internet eenvoudiger toegankelijk zijn, zoals verzoekster betoogt, laat naar het oordeel van de herzieningskamer onverlet dat de Raad oordeelt op basis van de datum waarop de journalistieke gedraging heeft plaatsgevonden.  Daarnaast blijkt uit hetgeen verzoekster naar voren heeft gebracht dat zij zich niet kan vinden in de beslissing van de Raad met betrekking tot de overwegingen betreffende de vermelding van de naam van haar onderneming. Zij meent verder dat in de berichtgeving onvoldoende onderscheid is gemaakt tussen de verdachten. Dit is echter onvoldoende om een verzoek tot herziening gegrond te verklaren. Naar het oordeel van de herzieningskamer heeft verzoekster met hetgeen zij in haar verzoekschrift heeft aangevoerd niet aannemelijk gemaakt dat de hiervoor bedoelde beslissing van de Raad berust op ten onrechte als vaststaand of aannemelijk geoordeelde feiten. Trefwoorden: ·        Procedure: herziening Publicatie op www.rvdj.nl/2011/86
• 

  Uitspraken vastgesteld d.d. 12 december 2011

  Posted: December 16th, 2011, 2:00am MSK

  Tags:    [edit]

  door mw. mr. H. Troostwijk, voorzitter, M.C. Doolaard, mw. Y.M. de Haan, drs. ir. M.C.N. Mokveld en drs. P. Olsthoorn, leden, in tegenwoordigheid van mr. H. Osinga, secretaris, en mw. mr. F.G. Jansma, plaatsvervangend secretaris.   B.W. de Geus / M. van der Laan en Dagblad van het Noorden Uitspraak: gegrond c.q. onthouding Klager maakt bezwaar tegen het artikel “Wel een heel erg Van ’t Hekje” en een later gepubliceerd bericht onder de kop “Herstel”. Klager heeft in zijn klaagschrift en in eerder contact met verweerders naar voren gebracht dat hij in het artikel niet juist is geciteerd. Verweerders menen dat de uitspraken van klager juist zijn weergegeven. Of de gepubliceerde citaten daadwerkelijk een onjuiste weergave zijn van hetgeen klager in het telefoongesprek over Van ’t Hek naar voren heeft gebracht, kan de Raad niet vaststellen. De Raad onthoudt zich met betrekking tot dit klachtonderdeel dan ook van een oordeel. Verweerders hebben naar aanleiding van de discussie met klager besloten alsnog een herstelbericht te plaatsen. Uit dit bericht blijkt dat verweerders kennelijk hebben getracht aan klager tegemoet te komen door een rechtzetting te plaatsen. In het bericht wordt echter gesteld dat klager de gewraakte uitspraken wel degelijk heeft geuit. Verweerders hebben enerzijds een herstelbericht gepubliceerd, maar anderzijds benadrukt dat klager zijn uitspraken wel degelijk heeft geuit.  Naar het oordeel van de Raad zijn door de gekozen formulering de vermeende onjuistheden niet op een deugdelijke wijze rechtgezet. Verweerders hebben op dit punt journalistiek onzorgvuldig jegens klager gehandeld. Trefwoorden: ·         Aard van de publicatie: citaat ·         Feitenweergave: onjuiste berichtgeving ·         Rectificatie/ weerwoord: rectificatie Publicatie op www.rvdj.nl/2011/82   H. van ’t Hek / M. van der Laan en Dagblad van het Noorden Uitspraak: ongegrond De klacht betreft het artikel “Wel een heel erg Van ’t Hekje”. Het artikel betreft een portret van klager. Naar het oordeel van de Raad hebben verweerders voldoende aannemelijk gemaakt dat zij het gewraakte portret hebben gebaseerd op onder meer een aantal bronnen rondom klager, zijn website en het archief en daarbij voldoende zorgvuldigheid in acht hebben genomen. Niet is gebleken dat verweerders een onzorgvuldige of eenzijdige selectie hebben gemaakt van bronnen of de feiten onvoldoende onderzocht hebben. De Raad overweegt verder dat het voor de gemiddelde lezer voldoende duidelijk is dat het artikel een schets betreft van klager en dat de beschuldigende beweringen met name de perceptie van de bronnen betreffen. Het standpunt van klager dat zijn partner verdacht wordt gemaakt en wordt beticht van onbetrouwbaarheid kan niet worden gevolgd. Uit de publicatie blijkt voldoende dat de vermelding van de naam en werkzaamheden van de partner van klager slechts dient ter verduidelijking van het daarvoor weergegeven citaat. Het is – gezien het telefonisch contact tussen verweerders en klager en de inhoud van zijn reactie – aannemelijk dat de strekking van de publicatie aan klager voldoende duidelijk moet zijn geweest. De omstandigheid dat klager heeft volstaan met een summiere reactie dient voor zijn rekening te komen. Verder stelt de Raad vast dat de reactie van klager is opgenomen in het artikel. Trefwoorden: ·         Aard van de publicatie: portret/profiel ·         Feitenweergave: tendentieuze berichtgeving Publicatie op www.rvdj.nl/2011/83
• 

  Uitspraak vastgesteld d.d. 28 november 2011

  Posted: December 1st, 2011, 2:00am MSK

  Tags:    [edit]

  door mr. V.H.G. Lebesque, voorzitter, T.R. Harkema, drs. G.J.P. Kloosterhuis, M. Ülger en drs. ir. M.C.N. Mokveld, leden, in tegenwoordigheid van mw. mr. D.C. Koene, secretaris, en mw. mr. J.M. Leurs, plaatsvervangend secretaris.   X / Brabants Dagblad - herziening Uitspraak: afgewezen Verzoeker heeft een klacht ingediend betreffende het artikel “Rapportage over landmeting wijst uit: geen ‘landjepik’ in [plaatsnaam]”, het artikel “Ruzie over landjepik gaat verder” en de publicatie van verzoekers ingezonden brief onder de kop “Landjepik? Boerenbedrog!”. Bij uitspraak van 2 augustus 2011 (RvdJ [2011] ) heeft de Raad de klacht gegrond verklaard voor zover deze betrekking had op het achterwege laten van wederhoor ten aanzien van het eerste artikel, waardoor een onjuiste voorstelling van zaken was gegeven. Verder heeft de Raad zich onthouden van een oordeel voor zover verzoeker had gesteld dat ten onrechte bij het tweede artikel gebruik was gemaakt van de eerste versie van zijn ingezonden brief. Ten slotte heeft de Raad de klacht ongegrond verklaard voor zover verzoeker had betoogd dat in het eerste artikel ten onrechte zijn naam en herleidbare adresgegevens waren vermeld en dat ten onrechte bij de publicatie van de tweede versie van zijn ingezonden brief een aantal zinnen waren geschrapt. Verzoeker heeft verzocht om herziening van die uitspraak. De herzieningskamer overweegt dat herziening slechts in beperkte gevallen mogelijk is. Uit hetgeen verzoeker heeft aangevoerd blijkt dat hij zich niet kan vinden in de overwegingen en de beoordeling van de Raad. Verzoeker heeft toegelicht dat een aantal door hem aangedragen argumenten niet of slechts verkort in de uitspraak aan de orde is gekomen. Hiermee is echter niet gebleken dat het oordeel van de Raad berust op ten onrechte als vaststaand of aannemelijk geoordeelde feiten. Volgens de herzieningskamer blijkt de kern van de standpunten van verzoeker voldoende uit de uitspraak. Verder heeft verzoeker aangevoerd dat de Raad zich ten onrechte heeft onthouden van een oordeel over het gebruik van de eerste versie van zijn ingezonden brief. Ook vindt verzoeker de kwalificatie van het eerste artikel als ‘vervolg’ op eerdere berichtgeving niet juist. Voorts is verzoeker het niet eens met het oordeel van de Raad over het schrappen van een aantal zinnen in zijn ingezonden brief. Naar het oordeel van de herzieningskamer heeft verzoeker niet aannemelijk gemaakt dat de beslissing van de Raad berust op ten onrechte als vaststaand of aannemelijk geoordeelde feiten. (zie artikel 10a lid 1 van het Reglement voor de werkwijze van de Raad). Het verzoek tot herziening is dan ook afgewezen. Trefwoorden: ·         Procedure: herziening Publicatie op www.rvdj.nl/2011/81
• 

  Uitspraken vastgesteld d.d. 28 november 2011

  Posted: December 1st, 2011, 2:00am MSK

  Tags:    [edit]

  door mr. V.H.G. Lebesque, voorzitter, T.R. Harkema, ir. B.L. Hooghoudt, drs. G.J.P. Kloosterhuis en M. Ülger, leden, in tegenwoordigheid van mw. mr. D.C. Koene, secretaris, en mw. mr. J.M. Leurs, plaatsvervangend secretaris.   X / de Stentor Uitspraak: deels gegrond Klager maakt bezwaar tegen de artikelen “Hulshorstenaar sticht branden” en “Hardenees vrijgesproken van brandstichting”, die gaan over een strafzaak tegen klager. De Raad stelt voorop dat het in het kader van verslaggeving over rechtszaken toelaatbaar is dat standpunten van betrokken partijen enigszins worden aangezet en een niet geheel neutrale toon wordt gebruikt. (vgl. RvdJ [2010] ) Met betrekking tot de eerste publicatie overweegt de Raad dat verweerder met de inhoud van het artikel als zodanig niet journalistiek ontoelaatbaar over de kwestie heeft bericht. Het artikel behelst een overwegend feitelijke weergave van de zaak, waarbij tevens voldoende aandacht is besteed aan de visie van klager. Het gebruik van de kop maakt echter dat verweerder met de publicatie journalistiek onzorgvuldig heeft gehandeld. Volgens de Raad kan de inhoud van het artikel als gevolg van de te zwaar aangezette kop niet meer objectief worden gelezen. De feitelijk gestelde kop kan immers niet anders worden opgevat dan dat klager daadwerkelijk meerdere branden heeft gesticht. Het artikel zal vervolgens worden gelezen vanuit het perspectief van de kop, waarbij de lezer zich moeilijk aan de onjuiste indruk zal kunnen onttrekken dat klager schuldig is aan het plegen van meerdere strafbare feiten. De klacht is dan ook gegrond voor zover gericht tegen de eerste publicatie. Voor zover de klacht is gericht tegen de tweede publicatie, is deze echter ongegrond. De inhoud van het artikel geeft geen aanleiding voor het oordeel dat de journalist onzorgvuldig over de kwestie heeft bericht. De publicatie behelst een verslag van de uitspraak van de rechtbank, waarbij informatie uit het eerste artikel wordt herhaald. Dat klager in dit artikel is aangeduid als ‘Hardenees’ en niet opnieuw als ‘Hulshorstenaar’ is niet een zodanige omissie dat verweerder daarmee journalistiek ontoelaatbaar zou hebben gehandeld. Daarbij is in aanmerking genomen dat klager ten tijde van de branden in Hulshorst woonde en daarna is verhuisd naar ’t Harde. Trefwoorden: ·         Feitenweergave: onjuiste, tendentieuze berichtgeving ·         Aard van de publicatie: rechtbankverslag/verslaggeving rechtszaken Publicatie op www.rvdj.nl/2011/79   B. Lankester en L. Hinkema / P. Zethoven en Noordhollands Dagblad Uitspraak: deels gegrond De klacht betreft het artikel “Uitspraak kort geding week later”, waarin aandacht is besteed aan een civielrechtelijke procedure tussen klagers en woningbouwvereniging Beter Wonen. De Raad overweegt dat in het algemeen geen bezwaar bestaat tegen vermelding van de namen van de betrokken partijen in verslagen van een openbare terechtzitting in een dergelijke procedure. Van een dermate zwaarwegend belang aan de zijde van klagers waardoor van dit uitgangspunt had moeten worden afgeweken, is niet gebleken. Daarbij is mede in aanmerking genomen dat verweerders hebben gesteld dat de kwestie door betrokkenen in het openbaar wordt uitgevochten, hetgeen door klagers niet is weersproken. (zie punt 2.4.10. van de Leidraad van de Raad) Verder overweegt de Raad dat het artikel een feitelijke beschrijving van de rechtszaak behelst. Het beginsel van wederhoor geldt niet voor berichtgeving van feitelijke aard. Niet is gebleken dat de publicatie klagers belang zodanig raakt dat wederhoor niettemin was geboden. Overigens zijn klagers later alsnog in de gelegenheid gesteld hun visie over de zaak uiteen te zetten. (zie punt 2.3.4. van de Leidraad) Anders dan klagers leest de Raad in het artikel niet dat de journalist het (ten onrechte) laat voorkomen dat hij bij de zitting aanwezig is geweest. Verder blijkt uit de publicatie voldoende duidelijk dat volgens de woningbouwvereniging klagers het bestuur ‘frauduleuze transacties’ verwijten. Het gebruik van de term ‘modder gooien’ is – bezien in de context – een toelaatbare parafrase van de mening van Beter Wonen. (vgl. RvdJ [2010] ) De Raad ziet geen aanleiding voor het oordeel dat verweerders op deze punten journalistiek onzorgvuldig hebben gehandeld. Voor zover de klacht betrekking heeft op het vermelden van de namen van klagers, de suggestie dat de journalist op de rechtszitting aanwezig was, het gebruik van de term ‘modder gooien’, het in de mond leggen van de bewering ‘frauduleuze transacties’ en het niet toepassen van wederhoor, is de klacht ongegrond. Dit ligt echter anders voor zover de klacht is gericht tegen de vermelding dat klagers door de Algemene Ledenvergadering zijn weggestuurd. Klagers hebben gemotiveerd weersproken dat dit juist is. Voorts blijkt uit hetgeen verweerders hebben aangevoerd en de door hen overgelegde latere publicatie “Beter Wonen verliest kort geding” dat de rechtbank niet heeft kunnen vaststellen of de raad van toezicht al dan niet was weggestuurd of zelf was opgestapt. Gezien de aard van het conflict waarover is bericht, betreft dit een zodanige gevoeligheid en heeft de aanduiding ‘weggestuurde leden’ een dermate negatieve lading dat het op de weg van verweerders had gelegen om met het gebruik van die aanduiding bijzonder zorgvuldig en terughoudend te zijn. Door als feit te presenteren dat klagers ‘weggestuurde leden’ zijn, terwijl niet is gebleken dat dit juist is, hebben verweerders in dit geval journalistiek onzorgvuldig jegens klagers gehandeld. Dit onderdeel van de klacht is derhalve gegrond. Trefwoorden: ·         Journalistieke werkwijze: hoor en wederhoor ·         Feitenweergave: onjuiste, tendentieuze berichtgeving ·         Privacy: vermelding persoonlijke gegevens ·         Aard van de publicatie: rechtbankverslag/verslaggeving rechtszaken Publicatie op www.rvdj.nl/2011/80
• 

  Uitspraken vastgesteld d.d. 24 november 2011

  Posted: November 29th, 2011, 2:00am MSK

  Tags:    [edit]

  door mr. Th. Groeneveld, voorzitter, M.C. Doolaard, mw. M.J.H. Doomen, A. Mellink MPA en mw. drs. J.X. Nabibaks, leden, in tegenwoordigheid van mr. H. Osinga, secretaris, en mw. mr. F.G. Jansma, plaatsvervangend secretaris.   Dagblad van het Noorden / X - herziening Uitspraak: afgewezen De hoofdredacteur van Dagblad van het Noorden heeft om herziening verzocht van de uitspraak van de Raad van 5 juli 2011 (RvdJ [2011] ). De klacht betrof het artikel “Kinderporno op laptop conciërge”. In het artikel wordt – kort samengevat – aandacht besteed aan een strafzaak tegen klager. De Raad was van oordeel dat het in de rede had gelegen als verweerder evenwichtiger en meer genuanceerd over de strafzaak tegen klager had bericht, onder meer over de (vermeende) aanwezigheid van 184 kinderpornografieafbeeldingen op de computer van klagers vriendin. Bovendien had verweerder uit eigen beweging dienen te berichten over de vrijspraak van klager, aldus de Raad. Verzoeker heeft gesteld dat hij zich bij de berichtgeving niet heeft kunnen baseren op het vonnis. Volgens de herzieningskamer is uit de passage “Het vonnis – met de daarin weergegeven tenlastelegging – biedt in ieder geval voor deze bewering onvoldoende grondslag” niet gebleken dat het oordeel berust op ten onrechte als vaststaand of aannemelijk geoordeelde feiten. De inhoud van de tenlastelegging waar de Raad op doelt was voorafgaand aan de rechtszitting bekend en beschikbaar voor verzoeker. Daarnaast heeft verzoeker onvoldoende aangetoond dat de officier van justitie zou hebben bevestigd dat de aanwezigheid van kinderpornografie op de laptop van de vriendin van klager ter zitting zou zijn besproken. Uit hetgeen verzoeker verder naar voren heeft gebracht blijkt dat hij zich niet kan vinden in de overwegingen van de Raad betreffende het gebruik van de term ‘huiszoeking’ en het verzuim van het melden van de vrijspraak van klager. Dit is echter onvoldoende om een verzoek tot herziening gegrond te verklaren. Verzoeker heeft niet aannemelijk gemaakt dat de beslissing van de Raad berust op ten onrechte als vaststaand of aannemelijk geoordeelde feiten. De herzieningskamer ziet dan ook geen aanleiding tot herziening van die beslissing. Trefwoorden: ·         Procedure: herziening Publicatie op www.rvdj.nl/2011/77   X / T. van der Mee, P. Groenendijk en AD Uitspraak: ongegrond Klager maakt bezwaar tegen de artikelen“Zaaddonor (30) zwijgt over ziekte” en “Door mijn ziekte geef ik kinderen een hoger IQ”. Kern van de klacht is dat verweerders ongefundeerde ernstige beschuldigingen aan het adres van klager hebben geuit en dat de privacy van klager ongerechtvaardigd is aangetast. Volgens de Raad hebben verweerders aannemelijk gemaakt dat zij voldoende reden hadden om aan de kwestie aandacht te besteden. De situatie dat klager bewust geen informatie deelt over zijn (mogelijk zelfs deels erfelijke) vorm van autisme met wensmoeders is maatschappelijk ongewenst. Een groot aantal beschuldigingen in de berichtgeving is afkomstig van (anoniem gehouden) vrouwen die ten tijde van de publicatie met klager in conflict waren. Niet kan worden geoordeeld dat verweerders uitsluitend zijn uitgegaan van die bronnen als brengers van objectieve feiten. De opvattingen van deze vrouwen worden in de berichtgeving voldoende ondersteund door diverse onafhankelijke bronnen. (zie punt 2.2.5. van de Leidraad van de Raad). De bewering dat klager 22 kinderen heeft verwekt is afkomstig uit een Whatsapp-chatgesprek waarin klager dit zelf heeft gesteld. Hoewel uit de context van het gesprek blijkt dat sprake is van een negatieve toon tussen klager en zijn gesprekspartner, bestaat geen grond voor het oordeel dat verweerders niet op deze bron mochten vertrouwen. Indien al sprake is van feitelijke onjuistheden omtrent de berichtgeving over het syndroom van Asperger, zijn deze niet van dien aard dat daarmee het oordeel is gerechtvaardigd dat verweerders journalistiek onzorgvuldig hebben gehandeld. De wijze waarop klager in de berichtgeving is aangeduid – met de vermelding van zijn voornamen overeenkomstig de door hem gebruikte schuilnamen op internet – en de wijze waarop zijn portret is afgebeeld – met een balkje over de ogen – zijn in dit kader journalistiek gebruikelijk en niet ontoelaatbaar. Mede gelet op de maatschappelijke relevantie van de publicatie, bestaat geen grond voor het oordeel dat verweerders het belang van klager bij de bescherming van zijn privacy onvoldoende hebben afgewogen tegen het maatschappelijk belang dat met de publicatie is gediend. (zie punt 2.4.1. van de Leidraad en vgl. RvdJ [2011] ) Trefwoorden: ·         Journalistieke werkwijze: bronnen ·         Feitenweergave: onjuiste berichtgeving ·         Privacy: algemeen Publicatie op www.rvdj.nl/2011/78
• 

  Uitspraken vastgesteld d.d. 11 november 2011

  Posted: November 17th, 2011, 2:00am MSK

  Tags:    [edit]

  door mr. V.H.G. Lebesque, voorzitter, H. Blanken, dr. H.J. Evers, mr. T.E. Klein en mw. M.J. Rietkerk, leden, in tegenwoordigheid van mw. mr. D.C. Koene, secretaris, en mr. H. Osinga, plaatsvervangend secretaris.   M. Bosch / F. Vos en Eigen! Arnhem  Uitspraak: deels gegrond De klacht betreft het artikel “tarotconsult” dat in de rubriek‘eigen spiritueel’ van het tijdschrift Eigen! Arnhem is gepubliceerd. Klager heeft allereerst gesteld dat ten onrechte melding is gemaakt van een Keltisch kruis-legging. De Raad overweegt dat de bij het artikel geplaatste foto kennelijk weergeeft op welke wijze klager de tarotkaarten tijdens het consult daadwerkelijk heeft gelegd. Klager heeft aangevoerd dat die legging geen ‘Keltisch kruis-legging’ betreft en dat hij dit vóór de publicatie aan Vos heeft kenbaar gemaakt. Niettemin heeft Vos de legging – als leek – verwoord als ‘vorm van een Keltisch kruis’. Het had verweerders gesierd als zij de tekst op dit punt hadden aangepast, nadat klager hen hierop had gewezen. Er is echter geen sprake van een zodanig ernstige omissie, dat daarmee de grenzen zijn overschreden van hetgeen – gelet op de eisen van journalistieke verantwoordelijkheid – maatschappelijk aanvaardbaar is. Van andere feitelijke onjuistheden, die zouden kunnen leiden tot gegrondheid van dit onderdeel van de klacht, is niet gebleken. Verder heeft klager gemotiveerd aangevoerd dat hij voorafgaand aan het interview met Vos heeft afgesproken dat zijn naam, telefoonnummer en website in de berichtgeving zouden worden vermeld. Dit is door verweerders niet betwist. Naar het oordeel van de Raad mocht klager er dan ook van uitgaan dat Vos de gemaakte afspraak zou nakomen. Het standpunt van verweerders dat bij redactionele artikelen nooit gegevens van betrokkenen worden geplaatst, maar dat Vos met die praktijk kennelijk (nog) niet bekend was, betreft een interne aangelegenheid tussen journalist en (hoofd)redactie en kan klager niet worden tegengeworpen. Door bewust een dergelijke afspraak met klager te maken en deze vervolgens niet na te komen, hebben verweerders jegens klager journalistiek onzorgvuldig gehandeld. Dit onderdeel van de klacht is dan ook gegrond. Ten overvloede merkt de Raad op dat het niet aan hem is om zich uit te laten over mogelijke schade die door klager is geleden. Trefwoorden: ·         Journalistieke werkwijze: afspraken ·         Feitenweergave: onjuiste berichtgeving Publicatie op www.rvdj.nl/2011/72   X / H. Carvalho en NRC Handelsblad Uitspraak: ongegrond Klaagster maakt bezwaar tegen het artikel “‘Ik heb behoefte aan politieke correctheid’”, dat een interview behelst met haar voormalig partner Y over diens nieuwe voorstelling. Volgens de Raad zijn de bedoeling en aard van de in het artikel opgenomen informatie voor de lezer voldoende duidelijk: de publicatie behelst met name de persoonlijke visie van Y en feitelijke verslaglegging staat niet voorop. Het stond verweerders vrij om Y vragen te stellen over (de omgangsregeling met) zijn dochter. Dit geldt te meer, omdat verweerders aannemelijk hebben gemaakt dat die vragen relevant waren, aangezien Y in zijn voorstelling aandacht besteedt aan zijn persoonlijke situatie. De Raad heeft er begrip voor dat klaagster de publicatie als grievend heeft ervaren en overweegt in dat verband dat het citaat “Ook vrouwen zijn soms daders.”, gelet op de context, ongelukkig is gekozen. In de publicatie wordt echter – objectief bezien – niet de indruk gewekt dat klaagster ‘een haatdragende vrouw is, die haar dochter weghoudt bij haar vader’. Er bestaat geen grond voor het oordeel dat verweerders na afweging van alle belangen bij klaagster wederhoor hadden moeten toepassen. Verweerders hebben geen grenzen overschreden van hetgeen, gelet op de eisen van journalistieke verantwoordelijkheid, maatschappelijk aanvaardbaar is. (zie punten 1.2., 1.3., 2.3.1. en 2.3.4. van de Leidraad van de Raad en vgl. RvdJ [2007] ) Trefwoorden: ·         Journalistieke werkwijze: hoor en wederhoor, selectie van nieuws ·         Feitenweergave: grievende berichtgeving ·         Aard van de publicatie: interview Publicatie op www.rvdj.nl/2011/73   E. van Geel, C. Tatsakis, P. de Kuyper en M. Thomaïdis-Zeebregts / W. Hack en Brabants Dagblad  Uitspraak: onthouding oordeel Klagers stellen dat zij in het artikel “Het is ‘onderwijs, brood en vrijheid’ bij de Grieken” onjuist en in strijd met hetgeen zij daarover met Hack hebben afgesproken zijn genoemd en geciteerd. Klagers hebben in dat verband uitvoerig uiteen gezet hoe hun contacten met Hack zijn verlopen. Verweerders hebben de lezing van klagers over de gang van zaken gemotiveerd weersproken en betoogd dat Hack niet onethisch heeft gehandeld. De standpunten van partijen over de contacten tussen klagers en Hack staan lijnrecht tegenover elkaar en er is geen materiaal voorhanden op grond waarvan de Raad kan vaststellen welk standpunt juist is. De Raad kan zich aldus niet uitlaten over de vraag of verweerders met hun handelwijze jegens klagers journalistiek onzorgvuldig hebben gehandeld en onthoudt zich daarom van een oordeel. Trefwoorden: ·         Journalistieke werkwijze: afspraken ·         Procedure: onthouding oordeel Publicatie op www.rvdj.nl/2011/74   Cirkel Bewindvoeringen B.V. en mr. R.H.M.Ch. Libotte / H. Brinkman, P. van Gageldonk, T. Sniekers en Dagblad De Limburger/Limburgs Dagblad Uitspraak: ongegrond De klacht heeft betrekking op het artikel “Onderzoek benadeling schuldenaars” met het chapeau “Rechter – Mogelijk actie tegen bewindvoerder”. Kern van de klacht is dat sprake is van onjuiste en tendentieuze berichtgeving. De publicatie heeft betrekking op een geschil tussen klagers en de rechtbank Maastricht, onder meer inzake (het in rekening brengen van) kosten aan cliënten van klagers betreffende een softwaresysteem, dat het de cliënten mogelijk maakt informatie over hun financiële situatie te raadplegen. Gelet op hetgeen verweerders hebben aangevoerd, acht de Raad het aannemelijk dat voor hen voldoende aanleiding bestond om over de kwestie te berichten zoals zij hebben gedaan. Niet valt in te zien dat verweerders niet over de kwestie hadden mogen berichten nu inzake het conflict tussen klagers en de rechtbank nog geen definitieve uitspraak is gedaan. (zie punten 1.2. en 1.3. van de Leidraad van de Raad) Nu de rechtbank Maastricht in dezen geen onafhankelijk rechtsprekend orgaan is, maar partij in het geschil met klagers, terwijl het standpunt van de rechtbank voor de gemiddelde lezer waarschijnlijk voor ‘waar’ zal worden gehouden, hadden verweerders wellicht een betere balans in de berichtgeving kunnen aanbrengen. Verweerders hebben echter geen meningen als feiten gepresenteerd en zakelijk over de kwestie bericht. Bovendien is het artikel gebaseerd op betrouwbaar te achten bronnen en is de reactie van klagers opgenomen, waaruit duidelijk blijkt dat zij het niet eens zijn met de standpunten van de rechtbank. Het is overigens toelaatbaar dat in het kader van verslaggeving over rechtszaken standpunten van betrokken partijen enigszins worden aangezet en een niet geheel neutrale toon wordt gebruikt. (zie punt 2.2.5. van de Leidraad en vgl. onder meer RvdJ [2010] ) Klagers hebben verder nog gemotiveerd aangevoerd dat zij de procedure niet hebben verloren, maar niet-ontvankelijk zijn verklaard. Deze omissie is niet van zodanige aard dat verweerders daarmee journalistiek onzorgvuldig hebben gehandeld. Ook overigens is niet gebleken dat de berichtgeving relevante onjuistheden bevat. Een en ander leidt tot de slotsom dat verweerders niet journalistiek ontoelaatbaar hebben gehandeld. Trefwoorden: ·         Journalistieke werkwijze: bronnen, hoor en wederhoor, selectie van nieuws ·         Feitenweergave: onjuiste berichtgeving, tendentieuze berichtgeving ·         Aard van de publicatie: rechtbankverslag/verslaggeving rechtszaken Publicatie op www.rvdj.nl/2011/75   X / Peter R. de Vries, misdaadverslaggever (SBS6 en Endemol Nederland BV) Uitspraak: deels gegrond In een uitzending van het televisieprogramma ‘Peter R. de Vries, misdaadverslaggever’ is aan de orde gesteld dat personen die in Suriname strafrechtelijk zijn veroordeeld een nieuw bestaan in Nederland kunnen opbouwen en strafvervolging en/of strafexecutie ontlopen. Een groot deel van de uitzending staat in het teken van het handelen van klager en de (nalatigheid van de) autoriteiten in Nederland en Suriname. Daarnaast wordt aandacht besteed aan de achtergrond van het misdrijf en het leed van de nabestaanden. In een vervolguitzending is kort gerefereerd aan de zaak van klager. Klager heeft allereerst gesteld dat sprake is van onjuiste c.q. onvolledige berichtgeving. Volgens de Raad heeft verweerder aannemelijk gemaakt dat hij voldoende reden had om aan de zaak tegen klager aandacht te besteden. De situatie dat ondanks toezeggingen van de minister van Justitie na zoveel jaar nog altijd geen inhoudelijke behandeling van een strafzaak heeft plaatsgevonden, is maatschappelijk ongewenst. Alle omstandigheden in aanmerking genomen is het journalistiek toelaatbaar om klager aan te duiden als ‘voortvluchtig crimineel’ en ‘moordenaar’. Daarbij overweegt de Raad dat die aanduidingen niet als juridische kwalificaties zijn gebruikt. Dat inmiddels in Nederland een nieuwe strafrechtelijke procedure tegen klager is opgestart, doet niet af aan het feit dat hij waarschijnlijk in strijd met geldend recht zijn straf in Suriname is ontlopen. Ook de kwalificatie ‘roofmoord’ vindt voldoende steun in de feiten en is journalistiek niet ongebruikelijk of onzorgvuldig. Het standpunt van klager dat in het kader van de uitzending ten onrechte is bericht over andere (vermeende) misdrijven, kan evenmin worden gevolgd. Een journalist en zijn redactie zijn immers vrij in de selectie van nieuws en het is aan de redactie om te bepalen vanuit welke invalshoek(en) een onderwerp wordt belicht en in welke context het bericht wordt gebracht. (zie punt 1.2. van de Leidraad van de Raad) Voor zover al sprake is van feitelijke onjuistheden, zijn deze niet van dien aard dat daarmee het oordeel is gerechtvaardigd dat verweerder grenzen heeft overschreden van hetgeen – gelet op de eisen van journalistieke verantwoordelijkheid – maatschappelijk aanvaardbaar is. Dit onderdeel van de klacht is dan ook ongegrond. Verder heeft klager betoogd dat zijn privacy onevenredig is aangetast. Verweerder heeft aangevoerd dat het journalistiek gebruikelijk is om in moordzaken de volledige naam van het slachtoffer te vermelden en dat het niet zinvol was de naam van klager als verdachte te anonimiseren, nu hij als familielid dezelfde achternaam heeft als het slachtoffer. Voorts heeft verweerder erop gewezen dat familieleden met dezelfde achternaam zijn geïnterviewd. De Raad overweegt dat in dit geval identificatie van het slachtoffer tevens leidt tot identificatie van klager als de verdachte. Niet valt in te zien welke maatschappelijke relevantie het vermelden van de volledige naam van klager en diens vader heeft. Verweerder had de berichtgeving eenvoudig kunnen anonimiseren, zonder enige afbreuk te doen aan de aard en inhoud ervan of de nabestaanden van het slachtoffer tekort te doen. Verweerder heeft verder aangevoerd dat klagers naam op de officiële opsporingswebsite van de Surinaamse politie was vermeld. Volgens de Raad was de vermelding van de naam van klager in de uitzending echter niet noodzakelijk in het kader van opsporingsberichtgeving, nu de verblijfplaats van klager bekend was bij justitie. Niet is gebleken dat klagers naam met de vermelding op die website in Nederland zodanig bekend is geworden, dat zijn belang bij de bescherming van zijn privacy geen betekenis meer heeft. Ten slotte heeft verweerder erop gewezen dat hij klager heeft genoemd in een uitzending van 2007 en dat diens naam in andere media is vermeld. De Raad overweegt in dit verband dat de eerdere berichtgeving over klager dateert van geruime tijd vóór de gewraakte uitzendingen. Wellicht was de naam van klager destijds een feit van algemene bekendheid, maar niet is gebleken dat dit nog steeds het geval is. (vgl. RvdJ [2006] en RvdJ [2006] ) De Raad is van oordeel dat verweerder niet op verantwoorde wijze de belangen van klager bij de bescherming van diens privacy heeft afgewogen tegen het maatschappelijke belang dat met de publicatie is gediend. Er is sprake van een ongerechtvaardigde aantasting van klagers privéleven. Dit onderdeel van de klacht is gegrond. (zie punten 1.3., 2.4.1. en 2.4.6. van de Leidraad) Trefwoorden: ·         Journalistieke werkwijze: selectie van nieuws ·         Feitenweergave: onjuiste berichtgeving ·         Privacy: slachtoffers/nabestaanden, verdachten/veroordeelden Publicatie op www.rvdj.nl/2011/76
• 

  Uitspraken vastgesteld d.d. 28 oktober 2011

  Posted: October 31st, 2011, 2:00am MSK

  Tags:    [edit]

  door mw. mr. H. Troostwijk, voorzitter, A. Mellink MPA, mw. H.M.M. Nietsch, mw. F. Santing en mw. drs. P.C.J. van Schaveren, leden, in tegenwoordigheid van mw. mr. D.C. Koene, secretaris, en mw. mr. J.M. Leurs, plaatsvervangend secretaris.   X / 1. T. van der Mee en AD; 2. J. Snel en Blauw Bloed (EO) Uitspraak: ongegrond Klager is op Prinsjesdag 2010 (21 september) aangehouden omdat hij een glazen waxinelichthouder naar de gouden koets heeft gegooid. Diverse media hebben over dit incident en de daarop volgende strafzaak tegen klager bericht. Klager heeft bezwaar gemaakt tegen de wijze waarop diverse media, waaronder verweerders, over het incident hebben bericht. De voorzitter en de secretaris van de Raad hebben bij beslissing van 14 maart 2011 op de voet van artikel 4a van het Reglement voor de werkwijze van de Raad geoordeeld dat de Raad evident onbevoegd is om te oordelen over uitlatingen van politie en justitie. Voor zover de klacht betrekking heeft op de berichtgeving in diverse media hebben de voorzitter en secretaris klager in zijn klacht evident niet-ontvankelijk verklaard. Klager heeft tegen die beslissing beroep aangetekend. De Raad heeft klager in zijn beroep ontvangen en het beroep gegrond verklaard voor zover gericht tegen de evident niet-ontvankelijk verklaring betreffende de volgende publicaties: “De koningin draagt een zware last” in het AD van 22 september 2010 en de uitzending van Blauw Bloed (EO) van 26 september 2010. De Raad heeft het beroep voor het overige ongegrond verklaard. Conform artikel 4a lid 6 van het Reglement is de klacht vervolgens deels in behandeling genomen. Kern van de klacht is dat zowel verweerders ad 1. als verweerders ad 2. onjuiste, grievende kwalificaties hebben gebruikt ter aanduiding van klager. De Raad overweegt dat bij het gebruik van kwalificaties ten aanzien van de psychische gesteldheid van degene waarover wordt bericht – zoals in dit geval de aanduidingen ‘verward’ en ‘gestoord’ – bijzondere zorgvuldigheid is geboden. In dit geval is de kwalificatie ‘verward’ overgenomen uit de persberichten van de politie die over de zaak zijn uitgebracht. In die persberichten is ter zake vermeld dat klager in het eerste contact met de politie verward overkomt. Met het overnemen van deze kwalificatie hebben verweerders – gelet op het feit dat een persbericht van de politie in het algemeen als betrouwbare bron kan worden aangemerkt – niet onzorgvuldig gehandeld. In de persberichten van de politie is verder vermeld dat klager een psychiatrisch verleden heeft. Gezien de maatschappelijke onrust die is opgetreden naar aanleiding van de daad van klager en in aanmerking genomen dat hij bij de politie verward is overgekomen, hebben verweerders in dit geval niet journalistiek ontoelaatbaar gehandeld door ten aanzien van klager de aanduidingen ‘gestoord’ en ‘psychische stoornis’ te hanteren. Daarbij overweegt de Raad dat verweerders met die aanduidingen niet hebben beoogd klager in medische zin te kwalificeren. In de berichtgeving is duidelijk aangesloten bij de formuleringen van politie en justitie en bij dagelijks spraakgebruik voor ‘afwijkend gedrag’. Nu overigens niet is gebleken dat de gewraakte berichtgeving relevante feitelijke onjuistheden bevat of verweerders anderszins journalistiek onzorgvuldig hebben gehandeld, komt de Raad tot de slotsom dat de klacht ongegrond is. (zie punten 1.1. en 1.5 van de Leidraad van de Raad) Trefwoorden: ·         Feitenweergave: onjuiste berichtgeving ·         Procedure: bevoegdheid, ontvankelijkheid Publicatie op www.rvdj.nl/2011/70   Drs. M. Kat, K. Ferwerda, E. Donk en W. Dankbaar / J. de Boer, Leeuwarder Courant, Dagblad van het Noorden, De Gooi- en Eemlander en Haarlems Dagblad - herziening Uitspraak: afgewezen Verzoekers hebben geklaagd over onder meer de artikelen “Kollumse belaagd door Vaatstra-speurders” en “Vogelvrij”. Bij uitspraak van 23 juni 2011 heeft de Raad de klacht op een onderdeel gegrond verklaard, op zes onderdelen ongegrond verklaard en zich voor het overige onthouden van een oordeel (RvdJ [2011] ). Klagers hebben verzocht om herziening van die uitspraak. De herzieningskamer overweegt allereerst dat geen aanleiding bestaat om verzoekers de gelegenheid te geven hun standpunten ter zitting toe te lichten. Dat verzoekers op de zitting van de Raad van 29 april 2011 ervoor hebben gekozen om geen toelichting op hun klacht te geven – omdat hen niet werd toegestaan opnamen te maken – doet daaraan niet af, aangezien dat voor hun rekening dient te komen. Verder overweegt de herzieningskamer dat herziening slechts in beperkte gevallen mogelijk is. Verzoekers hebben allereerst bezwaar gemaakt tegen de wijze waarop hun klacht is behandeld. Hetgeen zij ter zake hebben aangevoerd, brengt echter – voor zover al juist – niet mee dat de inhoudelijke beoordeling van hun klacht berust op ten onrechte als vaststaand of aannemelijk geoordeelde feiten. Uit hetgeen verzoekers verder hebben aangevoerd blijkt dat zij zich niet kunnen vinden in de overwegingen en de beoordeling van de Raad. Dit is echter onvoldoende om een verzoek tot herziening gegrond te verklaren. Verzoekers hebben in dit verband toegelicht dat een aantal door hen aangedragen argumenten niet of slechts verkort in de uitspraak aan de orde is gekomen. Hiermee is echter niet gebleken dat het oordeel van de Raad berust op ten onrechte als vaststaand of aannemelijk geoordeelde feiten. Naar het oordeel van de herzieningskamer blijkt de kern van de standpunten van verzoekers voldoende uit de uitspraak. Naar het oordeel van de herzieningskamer hebben verzoekers met hetgeen zij in hun verzoekschrift hebben aangevoerd niet aannemelijk gemaakt dat de beslissing van de Raad berust op ten onrechte als vaststaand of aannemelijk geoordeelde feiten. De herzieningskamer ziet dan ook geen aanleiding tot herziening van die beslissing. Trefwoorden: ·         Procedure: herziening Publicatie op www.rvdj.nl/2011/71
• 

  Uitspraken vastgesteld d.d. 21 oktober 2011

  Posted: October 31st, 2011, 2:00am MSK

  Tags:    [edit]

  door mw. mr. H. Troostwijk, voorzitter, A. Mellink MPA, mw. H.M.M. Nietsch, mw. F. Santing en mw. drs. P.C.J. van Schaveren, leden, in tegenwoordigheid van mw. mr. D.C. Koene, secretaris, en mw. mr. J.M. Leurs, plaatsvervangend secretaris.   X, Y en Z / F. Pasma en Dagblad De Limburger/Limburgs Dagblad Uitspraak: deels gegrond Klagers maken bezwaren tegen de publicaties “’Verduistering bij bejaardenclub’”, “Aangifte bejaardenclub” en “Schinnen hield subsidie achter tot bestuurswissel”. Volgens klagers worden zij in de berichtgeving beschuldigd van verduistering en daartoe veroordeeld terwijl dat niet is bewezen, zodat sprake is van laster en kwetsende berichtgeving. Verder hebben zij gesteld dat geen wederhoor is toegepast en dat met het vermelden van hun namen inbreuk is gemaakt op hun privacy. Volgens de Raad hebben verweerders duidelijk gemaakt welke bronnen zij hebben geraadpleegd. Daartoe behoort ook de aangifte tegen klagers. Zij hebben daarmee voldoende aannemelijk gemaakt dat voor de berichtgeving een deugdelijke grondslag bestond. Daarbij overweegt de Raad dat nu tegen klagers aangifte is gedaan, dit betekent dat zij ergens van zijn beschuldigd. Bij objectieve lezing kan niet uit de berichtgeving worden afgeleid dat klagers al zijn veroordeeld. Verweerders hebben niet onnodig grievend over de kwestie bericht. Dat klagers zich door deze berichtgeving gekwetst voelen, is onvoldoende grond voor het oordeel dat verweerders op dit punt journalistiek ontoelaatbaar hebben gehandeld. De klacht is op dit punt ongegrond. (zie punten 1.1. en 2.2.5 van de Leidraad van de Raad) Verder constateert de Raad dat in de artikelen de feitelijke situatie is beschreven en dat voorts de verschillende kanten van het verhaal zijn belicht. Of verweerders het verhaal van klagers al dan niet geloven, is niet relevant; in de berichtgeving is door verweerders ter zake geen standpunt ingenomen. Beide partijen zijn in de gelegenheid gesteld hun visie over de kwestie naar voren te brengen. In de artikelen met de koppen “Aangifte bejaardenclub” en “Schinnen hield subsidie achter tot bestuurswissel” is de visie van klagers opgenomen. Bij het artikel met de kop “Verduistering bij bejaardenclub” was dat gezien de feitelijke inhoud van het bericht, dat later in de krant werd vervolgd, niet nodig. Verweerders hebben op dit punt evenmin journalistiek onzorgvuldig gehandeld, zodat ook dit onderdeel van de klacht ongegrond is. (zie punt 2.3.1. van de Leidraad) Ten slotte overweegt de Raad dat met het vermelden van namen van personen waartegen aangifte van een strafbaar feit is gedaan, terughoudend moet worden omgegaan. De berichtgeving gaat over een conflict tussen twee besturen van een bejaardenclub. In dit geval was het in het kader van de berichtgeving niet nodig om de namen van klagers, als leden van het oud-bestuur, te vermelden. Klagers hadden anoniem kunnen worden genoemd of hoogstens met initialen kunnen worden aangeduid, zonder dat afbreuk was gedaan aan de aard en inhoud van de berichtgeving. Niet valt in te zien dat door het weglaten van de volledige namen van klagers een onaanvaardbare onduidelijkheid voor de lezer zou zijn ontstaan. Dat klagers wellicht ook zonder vermelding van hun namen voor de lokale gemeenschap herkenbaar zouden zijn, betekent nog niet dat hun belang bij de bescherming van hun privacy buiten die gemeenschap geen betekenis meer heeft. Onder deze omstandigheden vormt het vermelden van de volledige namen van klagers in de gewraakte berichtgeving een ongerechtvaardigde aantasting van hun privéleven. Verweerders hebben op dit punt grenzen overschreden van hetgeen, gelet op de eisen van journalistieke verantwoordelijkheid, maatschappelijk aanvaardbaar is. Dit onderdeel van de klacht is daarom gegrond. (zie punten 2.4.1. en 2.4.6. van de Leidraad) Trefwoorden: ·         Journalistieke werkwijze: bronnen, hoor en wederhoor ·         Feitenweergave: grievende, tendentieuze berichtgeving ·         Privacy: verdachten/veroordeelden, vermelding persoonlijke gegevens Publicatie op www.rvdj.nl/2011/67   X, Y en Z / B. Thimister en Dagblad De Limburger/Limburgs Dagblad Uitspraak: ongegrond De klacht betreft het artikel “Man van afpersing verdacht”. Klagers menen dat ten onrechte in het artikel wordt beschreven dat zij iemand bedreigd zouden hebben. Volgens klagers wordt hun strafzaak ten onrechte in de krant breed uitgemeten en worden zij in het artikel al veroordeeld. Verder stellen zij dat zij door de publicatie in hun goede naam en eer zijn aangetast. De Raad overweegt dat klagers niet in het artikel zijn genoemd en daardoor niet voor het publiek identificeerbaar zijn. Hetgeen in de publicatie is beschreven, kan daarom niet worden gekoppeld aan klagers. Van onnodige publicatie van details, die extra leed toevoegen aan het slachtoffer of diens naaste familieleden, is geen sprake. Volgens de Raad is de privacy van klagers dan ook niet aangetast. Verweerders hebben in redelijkheid de belangen die zijn gediend met de publicatie voorrang kunnen geven boven de belangen van klagers. Dat klagers wellicht in hun omgeving op de publicatie zijn c.q. kunnen worden aangesproken, kan daaraan niet afdoen. (zie punten 2.4.1., 2.4.6., 2.4.8. en 2.4.9. van de Leidraad van de Raad) Uit hetgeen partijen verder hebben aangevoerd, blijkt dat verweerders waarheidsgetrouw over de kwestie hebben bericht. Bij objectieve lezing kan uit het artikel niet worden afgeleid dat klagers al zijn veroordeeld. Van relevante onjuistheden is niet gebleken. (zie punt 1.1. van de Leidraad) Daargelaten de vraag of verweerders in dit geval gehouden waren om wederhoor toe te passen, stelt de Raad verder vast dat zij de raadsman van klagers om een reactie hebben gevraagd. Dat deze geen inhoudelijk commentaar wilde geven, kan verweerders niet worden toegerekend. (zie punten 2.3.1. en 2.3.4. van de Leidraad) Een en ander leidt tot de slotsom dat verweerders niet journalistiek onzorgvuldig hebben gehandeld. (zie ook punten 1.2. en 1.3. van de Leidraad) Trefwoorden: ·         Journalistieke werkwijze: hoor en wederhoor, selectie van nieuws ·         Feitenweergave: onjuiste berichtgeving ·         Privacy: algemeen, slachtoffers/nabestaanden Publicatie op www.rvdj.nl/2011/68   X, Y en Z / Hart van Nederland (SBS) Uitspraak: deels gegrond In een uitzending van Hart van Nederland is aandacht besteed aan valse aangiften van zedenmisdrijven en de grote gevolgen hiervan voor een vermeende verdachte van een zedendelict. In de uitzending heeft de vader/ex-man van klaagsters [A] zijn verhaal gedaan. De Raad begrijpt het standpunt van verweerder aldus dat hij met de uitzending heeft beoogd duidelijk te maken wat de gevolgen zijn voor iemand die is beschuldigd van een zedendelict, terwijl de aangifte niet tot veroordeling heeft geleid, en dat hij in die context de term ‘valse aangifte’ heeft gebruikt. Verweerder heeft verder aangevoerd dat onder die term zowel opzettelijke als onopzettelijke valse aangiften worden verstaan. Aangezien echter in de uitzending geen onderscheid wordt gemaakt tussen dergelijke aangiften, kan de term ‘valse aangifte’ – met name door het gebruik van het woord ‘vals’ – volgens de Raad tot verwarring leiden en door het grote publiek eenvoudig worden uitgelegd als een moedwillig gedane onterechte beschuldiging van seksueel misbruik; een opzettelijke valse aangifte. De aangiften van klaagsters X en Y zijn in de uitzending als ‘valse aangiften’ gepresenteerd; de Raad acht het aannemelijk dat bij het grote publiek de indruk is ontstaan dat zij moedwillig hun vader onterecht hebben beschuldigd. Dat in de uitzending is vermeld dat de zaak is geseponeerd, maakt onvoldoende duidelijk dat ten aanzien van klaagsters een onopzettelijke valse aangifte is bedoeld. Naar het oordeel van de Raad is het gebruik van de term ‘valse aangifte’ zonder nadere uitleg daarom in dit geval journalistiek onzorgvuldig. (zie punt 1.1. van de Leidraad van de Raad) De Raad overweegt voorts dat het rapport “Lastige Verhalen” de aanleiding voor verweerder was om een item te maken over ‘valse aangiften’ en de grote gevolgen hiervan voor een vermeende verdachte van een zedendelict. Verweerder heeft aannemelijk gemaakt dat de uitzending voldoende nieuwswaarde had en een maatschappelijk belang diende. Het stond verweerder vrij in de context van de uitzending een persoon aan het woord te laten tegen wie aangifte over een zedenmisdrijf is gedaan en daar niet voor is veroordeeld. Verweerder heeft zich bij de keuze van deze persoon laten leiden door een adviseur die op dit terrein deskundig kon worden geacht. (zie punten 1.2. en 1.3. van de Leidraad) Daarbij komt dat het item is gemaakt vanuit het perspectief van [A], waarbij deze onder meer vertelt over zijn vermoedens ten aanzien van de beweegredenen voor de beschuldigingen. [A] is zodanig onherkenbaar in beeld gebracht, dat hij niet voor het grote publiek herkenbaar is. Klaagsters zijn niet met naam genoemd en verder ook niet identificeerbaar. Van onnodige publicatie van details, die extra leed toevoegen aan de slachtoffers of hun naaste familieleden, is geen sprake. (zie punten 2.4.8. en 2.4.9. van de Leidraad) Hoewel klaagsters de uitzending als grievend hebben ervaren, kan niet worden geconcludeerd dat zij – objectief bezien – door de uitzending worden gediskwalificeerd. Reeds daarom behoefde verweerder dan ook geen wederhoor bij klaagsters toe te passen. In de gegeven omstandigheden mocht verweerder afgaan op het feit dat [A] door diens advocaat naar voren was geschoven als een representatief voorbeeld voor de uitzending en kon verweerder volstaan met een toetsing van de betrouwbaarheid van het verhaal van [A] op basis van de hem beschikbare informatie. Op dit punt heeft verweerder niet journalistiek ontoelaatbaar gehandeld. (zie punten 2.2.3., 2.2.5. en 2.3.1. van de Leidraad) Trefwoorden: ·         Journalistieke werkwijze: bronnen, hoor en wederhoor ·         Feitenweergave: onjuiste, grievende berichtgeving ·         Privacy: algemeen, slachtoffers/nabestaanden Publicatie op www.rvdj.nl/2011/69
• 

  Uitspraak vastgesteld d.d. 7 oktober 2011

  Posted: October 18th, 2011, 2:00am MSD

  Tags:    [edit]

  door mr. V.H.G. Lebesque, voorzitter, M.C. Doolaard, T.R. Harkema, mw. J.R. van Ooijen en mw. drs. F. Santing, leden, in tegenwoordigheid van mr. H. Osinga, secretaris, en mr. M. Steenbergen, plaatsvervangend secretaris.   J. van de Bunt / B. van Egmond, M. Bergman en de Alkmaarsche Courant Uitspraak: niet-ontvankelijk c.q. ongegrond De klacht betreft zeven publicaties in de Alkmaarsche Courant die zijn verschenen over (problemen rond) de opening van een kinderdagverblijf. Kern van de klacht is dat het conflict van klager en zijn buurtbewoners met de kinderopvang in zijn wijk eenzijdig wordt belicht. Volgens klager is onvoldoende wederhoor toegepast en hebben verweerders onvoldoende onderzoek verricht naar de juistheid van het standpunt van de gemeente. Voor zover de klacht is gericht tegen vier publicaties uit 2010 is klager daarin niet-ontvankelijk, nu die klacht niet binnen zes maanden na de respectieve publicatiedata bij de Raad is binnengekomen. Verder overweegt de Raad dat verweerders aandacht hebben besteed aan een rechtszaak en aan een besluit van het college van B&W op een bezwaar van omwonenden. Daarnaast is een reportage verschenen betreffende de opening van de kinderopvang. Er bestaat geen journalistieke norm die meebrengt dat verweerders bij publicaties over de procedures en conflicten tussen klager en de gemeente dan wel de kinderopvang, aan de visie van beide partijen altijd evenveel aandacht behoren te geven. In de berichtgeving over de bestuursrechtelijke procedure waarin klager partij is, komen zijn standpunten voldoende naar voren. Dit laat onverlet dat verweerders niet verplicht zijn de visie van klager in de berichtgeving rond de opening van het kinderdagverblijf te betrekken nu die voornamelijk betrekking heeft op de werkwijze van de kinderopvang en er geen sprake is van enige diskwalificatie van klager. De klacht tegen de overige drie publicaties is dan ook ongegrond. (zie punt 1.2. van de Leidraad van de Raad) Trefwoorden: ·         Journalistieke werkwijze: selectie van nieuws, hoor en wederhoor ·         Feitenweergave: onjuiste berichtgeving ·         Aard van de publicatie: rechtbankverslag/verslaggeving rechtszaken ·         Procedure: ontvankelijkheid Publicatie op www.rvdj.nl/2011/66
• 

  Uitspraak vastgesteld d.d. 30 september 2011

  Posted: October 3rd, 2011, 2:00am MSD

  Tags:    [edit]

  door mw. mr. H. Troostwijk, voorzitter, A. Mellink MPA, mw. H.M.M. Nietsch, mw. drs. F. Santing en mw. drs. P.C.J. van Schaveren, leden, in tegenwoordigheid van mw. mr. D.C. Koene, secretaris, en mw. mr. J.M. Leurs, plaatsvervangend secretaris.   M. Peters en R. Kluijver / L. Witteman en HP/De Tijd Uitspraak: deels gegrond De klacht betreft de publicatie “Het Kamerlid, de liefde & de ontvoering”. Volgens klagers is sprake van onvolledige, eenzijdige en tendentieuze berichtgeving, waarbij zij lichtvaardig verdacht zijn gemaakt. Verder hebben zij gesteld dat de publicatie grove inbreuk maakt op hun persoonlijke levenssfeer. De Raad stelt voorop dat het artikel gaat over een persoon die een openbare functie bekleedt. Verweerders hebben ter zake gesteld dat Peters zich in haar publiek functioneren voordoet als iemand die het naleven van fatsoensnormen door mensen met een openbare functie benadrukt, maar daar in haar persoonlijke situatie op verschillende momenten tijdens haar leven geen blijk van heeft gegeven. Daarbij gaat het volgens verweerders niet alleen om de aan de orde gestelde kinderontvoering, maar ook over vermeende belangenverstrengeling en schijn van partijdigheid van Peters tijdens de behandeling van een subsidieaanvraag van Kluijver. Volgens de Raad hebben verweerders voldoende aannemelijk gemaakt dat op zich met de publicatie, waarin de handelwijze van een Tweede Kamerlid aan de kaak wordt gesteld, een algemeen maatschappelijk belang is gediend. De publicatie bevat de zinsneden ‘medeplichtig aan kinderontvoering’, ‘medeplichtig aan ontvoering’ en ‘zes jaar later heeft Mariko Peters, nu Tweede Kamerlid voor GroenLinks, zich zelfs medeplichtig gemaakt aan ontvoering van zijn kinderen’. In het artikel staat verder dat sprake is van kinderontvoering door Kluijver en dat Peters vervolging wegens medeplichtigheid riskeert. De Raad constateert dat het door verweerders verrichte onderzoek is gebaseerd op informatie afkomstig van de kant van de ex-vrouw van Kluijver. In de publicatie zijn vervolgens ernstige beschuldigingen jegens klagers geuit over een emotioneel beladen zaak, die juridisch gezien gecompliceerd ligt en waarin Kluijver en diens ex-vrouw verschillende, tegenstrijdige standpunten innemen. Naar het oordeel van de Raad kan in ieder geval uit de stukken worden opgemaakt dat bij de echtscheiding niet het voogdijschap is geregeld. Uit de stukken blijkt verder niet onomstotelijk dat daadwerkelijk sprake is geweest van kinderontvoering. Gezien alle omstandigheden had het op de weg van verweerders gelegen bij hun onderzoek mede informatie te betrekken waarin de zaak vanuit de kant van Kluijver wordt belicht. Niet is gebleken dat verweerders dergelijke informatie, zoals de stukken die door klagers zijn overgelegd, bij hun onderzoek hebben betrokken. Aldus moet worden geconcludeerd dat verweerders te selectief en te eenzijdig zijn geweest in hun onderzoek en de daarop gevolgde publicatie. Zij hebben beschuldigingen aan het adres van klagers gepubliceerd, die niet worden onderbouwd door deugdelijk onderzoek, noch hebben zij op enige wijze duidelijk gemaakt dat zij het artikel vanuit het perspectief van de ex-vrouw hebben geschreven. Met betrekking tot de toepassing van wederhoor komt de Raad tot het oordeel dat ten aanzien van het bij Peters toegepaste wederhoor niet journalistiek onzorgvuldig is gehandeld. Daarbij is mede in aanmerking genomen dat Peters, gelet op haar maatschappelijke positie en haar ervaring met de pers, voldoende tijd heeft gehad om te reageren en overigens ook niet aan verweerders heeft laten weten dat zij meer tijd nodig had. De stelling van klagers dat Peters ten onrechte geen inzage vooraf heeft gekregen, volgt de Raad niet. Indien aan een betrokkene om een reactie wordt gevraagd, behoeft die betrokkene niet steeds vooraf volledig te worden geïnformeerd over de inhoud van de publicatie. Het is aannemelijk dat de strekking van de publicatie aan Peters, althans haar voorlichter, voldoende duidelijk moet zijn geweest. De omstandigheid dat Peters heeft volstaan met een summiere reactie – die is opgenomen in het artikel – en de mogelijkheid dat zij noch haar persvoorlichter de impact van het artikel goed heeft overzien, dienen voor haar rekening te komen. Ten aanzien van Kluijver ligt dit anders. Verweerders vonden het niet nodig Kluijver zelf te benaderen voor een reactie. Zij hebben aangevoerd dat het artikel over Peters gaat en dat het redelijk is om ervan uit te gaan dat Kluijver in deze wordt vertegenwoordigd door Peters. De Raad volgt deze stelling niet. Op grond van het artikel en de daarin beschreven situatie kan Kluijver worden geïdentificeerd. Ook Kluijver wordt door de publicatie in zijn persoonlijke levenssfeer geraakt en geschaad. Het had daarom op de weg van verweerders gelegen om Kluijver te benaderen voor een reactie. Verweerders hebben ten aanzien van Kluijver journalistiek onzorgvuldig gehandeld door bij de publicatie voorbij te gaan aan de persoonlijke levenssfeer van Kluijver en hem geen gelegenheid tot wederhoor te bieden. Ten aanzien van de inbreuk op de privacy van Peters overweegt de Raad ten slotte dat zij een openbare functie bekleedt. Voor mensen met publieke c.q. min of meer openbare functies is een zekere mate van blootstelling aan ongewilde publiciteit onvermijdelijk. Hun gedrag in de privésfeer heeft recht op bescherming tegen ongewilde inbreuken, tenzij dat gedrag aantoonbaar van invloed is op hun publiek functioneren. Gelet op hetgeen de Raad eerder heeft overwogen ten aanzien van de maatschappelijke relevantie van de publicatie, moet worden geconcludeerd dat de privacy van Peters niet disproportioneel is geschaad. De klacht is derhalve gegrond voor zover beschuldigingen over kinderontvoering aan het adres van klagers zijn gepubliceerd zonder deugdelijk onderzoek en Kluijver geen gelegenheid tot wederhoor is geboden. Voor het overige is de klacht ongegrond. (zie punten 1.1., 1.5., 2.2.5., 2.3.1. en 2.4.2. van de Leidraad van de Raad) Trefwoorden: ·         Journalistieke werkwijze: bronnen, hoor en wederhoor ·         Feitenweergave: tendentieuze berichtgeving ·         Privacy: algemeen, bekende persoonlijkheden Publicatie op www.rvdj.nl/2011/65
• 

  Uitspraken vastgesteld d.d. 27 september 2011

  Posted: September 29th, 2011, 2:00am MSD

  Tags:    [edit]

  door mr. V.H.G. Lebesque, voorzitter, M.C. Doolaard, T.R. Harkema, mw. J.R. van Ooijen en mw. drs. F. Santing, leden, in tegenwoordigheid van mr. H. Osinga, secretaris, en mr. M. Steenbergen, plaatsvervangend secretaris.   M.A. Kaatee / P. Vugts en Het Parool  Uitspraak: deels gegrond Klager maakt bezwaar tegen de artikelen “Gokhallen Wallen gesloten” en “Kaatee blijft bij onschuld”.  De Raad overweegt dat in de berichtgeving naar voren komt dat de overheid klager ziet als stroman van Holleeder en hem zijn vergunningen ontneemt in het kader van de Wet Bibob. Uit hetgeen door klager is overgelegd is voldoende aannemelijk geworden dat het besluit van de gemeente tot weigering van de vergunningen zijn oorzaak vindt in de financieringsrelatie die klager heeft met Paarlberg. Klager heeft verder gemotiveerd aangevoerd dat voor de beschuldiging omtrent de relatie met Holleeder geen grond bestaat, omdat hij onder meer onherroepelijk is vrijgesproken. Uit de berichtgeving wordt verder niet duidelijk op welke verifieerbare feiten of bronnen de beschuldiging aan het adres van klager is gebaseerd. Naar het oordeel van de Raad hebben verweerders ten onrechte de indruk gewekt dat de oorzaak van de weigering van de gemeente ligt in de relatie van klager met Holleeder. Gelet op de mogelijke impact van deze beschuldiging had het in de rede gelegen als verweerders evenwichtiger en meer genuanceerd over deze relatie hadden bericht door de informatie over de visie van de overheid elders te verifiëren. Niet is gebleken dat een dergelijke verificatie heeft plaatsgevonden. Aldus is sprake van tendentieuze en journalistiek onzorgvuldige berichtgeving. Voor zover de klacht ziet op het gebruik van de kwalificatie ‘stroman van topcrimineel Willem Holleeder’ is deze gegrond. (zie punten 1.1. en 1.3. van de Leidraad van de Raad) Verder overweegt de Raad dat de kern van de berichtgeving bestaat uit het feit dat de gemeente weigert een exploitatievergunning af te geven, hetgeen zou blijken uit informatie van de gemeente. Verweerders mochten uitgaan van de juistheid van de mededeling door de gemeente, hetgeen ook niet is betwist. Het beginsel van wederhoor geldt immers niet voor berichtgeving van feitelijke aard, terwijl niet is gebleken dat de gewraakte publicatie klagers belang zodanig raakt dat wederhoor niettemin was geboden. Dit onderdeel van de klacht is ongegrond. (zie punt 2.3.4. van de Leidraad) Trefwoorden: ·         Journalistieke werkwijze: bronnen, hoor en wederhoor ·         Feitenweergave: tendentieuze berichtgeving Publicatie op www.rvdj.nl/2011/63   M.A. Kaatee / B. Middelburg en Het Parool - herziening  Uitspraak: afgewezen Verzoeker heeft bezwaar gemaakt tegen de publicaties “Molensteeg crimineelste straat” en “Een steeg waar de misdaad nooit slaapt”. Bij uitspraak van 7 juni 2011 heeft de Raad de klacht van verzoeker ongegrond verklaard (RvdJ [2011] ). Klager heeft de Raad verzocht om herziening van die uitspraak. Klager heeft gesteld dat zijn standpunt onvolledig in de uitspraak is verwoord. Verder kan hij zich niet vinden in de overwegingen en de beoordeling van de Raad. Verweerders hebben niet op het herzieningsverzoek gereageerd. Volgens het oordeel van een herzieningskamer van de Raad heeft verzoeker met hetgeen hij heeft aangevoerd niet aannemelijk gemaakt dat de beslissing van de Raad berust op ten onrechte als vaststaand of aannemelijk geoordeelde feiten. Het verzoek tot herziening is dan ook afgewezen. Trefwoorden: ·         Procedure: herziening Publicatie op www.rvdj.nl/2011/64
• 

  Uitspraken vastgesteld d.d. 21 september 2011

  Posted: September 27th, 2011, 2:00am MSD

  Tags:    [edit]

  door mr. V.H.G. Lebesque, voorzitter, M.C. Doolaard, T.R. Harkema, mw. J.R. van Ooijen en mw. drs. F. Santing, leden, in tegenwoordigheid van mr. H. Osinga, secretaris, en mr. M. Steenbergen, plaatsvervangend secretaris.   Ministerie van Volksgezondheid in Suriname / H. Boerboom en RNW  Uitspraak: ongegrond c.q. niet-ontvankelijk Op de website van Radio Nederland Wereldomroep zijn artikelen verschenen onder de koppen “Ongeluk Nickerie: ‘Ernstige inschattingsfout chirurg Diakonessenhuis’” en“‘Kritieke situatie volksgezondheid door falend beleid’”. Kern van de klacht is dat verweerders tendentieus en onjuist hebben bericht, doordat de suggestie is gewekt dat er sprake is van één onderzoek van het ministerie en klaagster daarbij heeft nagelaten adequaat op dit rapport te reageren. De Raad overweegt dat verweerders in de eerste publicatie geen zorg hebben gedragen voor een volledig beeld van de context van de onderzoeken. Hoewel hierdoor tot op zekere hoogte een eenzijdig beeld is ontstaan, valt echter niet in te zien hoe klaagster hierdoor in haar belangen wordt geschaad. De vermelding in het tweede artikel dat het onderzoeksrapport al geruime tijd op het bureau van de minister ligt, moet – gezien de achtergrond van deze uitdrukking – niet letterlijk worden opgevat. Het feit dat het rapport reeds geruime tijd beschikbaar is, is een vermelding van feitelijke aard die voldoende steun vindt in de feiten. Een en ander leidt tot de slotsom dat verweerders niet journalistiek onzorgvuldig jegens klaagster hebben gehandeld. Overigens heeft de Raad overwogen dat klaagster ter zitting haar klacht heeft willen uitbreiden, maar dat dit – in het kader van een behoorlijke klachtenbehandeling – tijdig voorafgaand aan de zitting schriftelijk dient te geschieden. Voor zover de klacht betrekking heeft op de berichtgeving rondom de betrokken chirurg, is klaagster niet-ontvankelijk, omdat zij ter zake geen rechtstreeks belang heeft bij een oordeel van de Raad. Trefwoorden: ·        Feitenweergave: onjuiste berichtgeving ·        Procedure: ontvankelijkheid Publicatie op www.rvdj.nl/2011/61   X / H. Boerboom en RNW  Uitspraak: gegrond De klacht betreft het artikel “Ongeluk Nickerie: ‘Ernstige inschattingsfout chirurg Diakonessenhuis’” dat op de website van Radio Nederland Wereldomroep is verschenen. De Raad stelt voorop dat het verweerders vrijstond aandacht te besteden aan de uitkomsten van een onderzoek naar de gang van zaken in het ziekenhuis bij een ernstig ongeluk met fatale afloop voor het slachtoffer. Verweerders waren echter op de hoogte van het feit dat naar de afhandeling van het verkeersongeluk meerdere onderzoeken zijn verricht die in hun conclusies contrair zijn. Doordat bewust geen melding is gemaakt van het bestaan en de inhoud van het andere onderzoek, ontbreekt een compleet beeld van de context van het artikel. De gemiddelde lezer zal zich daardoor moeilijk aan de indruk kunnen onttrekken dat de conclusies uit het beschreven onderzoek de enige juiste zijn en dat klager verantwoordelijkheid draagt voor de dood van een patiënt. De lezer wordt geen mogelijkheid geboden zich een juist beeld van de status van het rapport te vormen.  Bovendien is klager niet in de gelegenheid gesteld op de beschuldigingen aan zijn adres te reageren. De Raad overweegt in dat verband dat in de berichtgeving nieuwe beschuldigingen uit een gelekt rapport aan bod komen. Het standpunt van verweerders dat de visie van klager reeds bekend was, kan daarom niet worden gevolgd. Nu verweerders hebben nagelaten een zo volledig mogelijk beeld van de kwestie te schetsen en ook anderszins de belangen van klager onvoldoende hebben gewaarborgd, hebben zij journalistiek onzorgvuldig gehandeld. (zie punten 1.1., 1.2. en 2.3.1. van de Leidraad van de Raad) Trefwoorden: ·        Journalistieke werkwijze: hoor en wederhoor ·        Feitenweergave: onjuiste, tendentieuze berichtgeving Publicatie op www.rvdj.nl/2011/62
• 

  Uitspraak vastgesteld d.d. 16 september 2011

  Posted: September 26th, 2011, 2:00am MSD

  Tags:    [edit]

  door mr. V.H.G. Lebesque, voorzitter, M.C. Doolaard, mw. J.R. van Ooijen en mw. drs. F. Santing, leden, in tegenwoordigheid van mr. H. Osinga, secretaris, en mr. M. Steenbergen, plaatsvervangend secretaris.   X / TROS Radar Uitspraak: deels gegrond/ongegrond/onthouding oordeel In een aantal uitzendingen van TROS Radar is aandacht besteed aan de werkwijze van klager als orthopedisch chirurg. Klager heeft gesteld dat sprake is van tendentieuze berichtgeving, waarbij onvoldoende is onderzocht of een deugdelijke grondslag bestaat voor de beschuldigingen, dat onvoldoende wederhoor is toegepast en dat zijn privacy ongerechtvaardigd is aangetast. Verweerder heeft niet op de klacht gereageerd. Voor zover de klacht betrekking heeft op onjuiste, tendentieuze berichtgeving overweegt de Raad dat de beoordeling van dit onderdeel van de klacht niet met de vereiste zorgvuldigheid kan geschieden. Verweerder heeft ervoor gekozen geen verweer te voeren en heeft derhalve de Raad geen informatie verschaft omtrent de wijze waarop de berichtgeving tot stand is gekomen. De Raad betreurt deze houding, omdat daarmee een onafhankelijke journalistieke toetsing van de handelwijze van verweerder ernstig wordt bemoeilijkt. In het bijzonder in de onderhavige zaak is voor een weloverwogen oordeel een bredere kennis van de feiten nodig dan waarover de Raad beschikt. Gezien de complexiteit van de klachten met betrekking tot de medische behandelingen kan de Raad geen gefundeerd oordeel geven zonder diepgaand feitenonderzoek, hetgeen echter mede door de houding van verweerder niet mogelijk is. De Raad onthoudt zich daarom van een oordeel over dit klachtonderdeel. Met betrekking tot het toepassen van wederhoor voor de eerste uitzending overweegt de Raad allereerst dat verweerder in een e-mail contact heeft gezocht met klager via diens makelaar. Deze handelwijze kan niet worden beschouwd als een deugdelijke en bonafide poging tot het toepassen van wederhoor, zeker nu niet is gebleken dat verweerder zich eerder had ingespannen om rechtstreeks in contact te komen met klager; deze ongebruikelijke route is zodanig ongepast dat verweerder daarmee journalistiek onzorgvuldig heeft gehandeld. Verder blijkt dat ruim voordat met draaiende camera een bezoek werd gebracht aan klagers woning, aan verweerder bekend was gemaakt dat hij zich voor overleg diende te wenden tot klagers advocaat. De Raad apprecieert het dat verweerder prijs stelde op een persoonlijke reactie van klager, maar om met hem in contact te komen had verweerder zich kunnen inspannen om dit op andere wijze te realiseren. Niet is gebleken dat verweerder dat ook daadwerkelijk heeft gedaan. Voor het ultimum remedium van een overval met draaiende camera bestond op dat moment nog geen rechtvaardiging. (vgl. RvdJ [2010] ) Gezien de inhoud van de brief die klagers advocaat – naar aanleiding van het bezoek aan klagers woning – aan verweerder heeft gestuurd, had voorts bij verweerder bekend kunnen zijn dat bij klager c.q. diens advocaat de strekking van de uitzending wellicht onvoldoende duidelijk was. Het had op de weg van verweerder gelegen klager c.q. diens advocaat daarover nader te informeren althans op zijn minst de cursieve passage uit de brief in de uitzending te verwerken. Niet gebleken is dat het een of het ander is gebeurd. Een en ander leidt tot de conclusie dat verweerder ten aanzien van de eerste uitzending niet op deugdelijke wijze wederhoor heeft toegepast. Met betrekking tot de vervolguitzendingen, waarin de zaak vanuit andere invalshoeken opnieuw wordt belicht, is niet gebleken dat verweerder enige poging heeft ondernomen om klager gelegenheid te bieden om te reageren op de beschuldigingen. Het was verweerder bekend dat deze mogelijkheid bestond via de advocaat van de klager. Door dit na te laten heeft verweerder journalistiek onzorgvuldig gehandeld. Voor zover de klacht betrekking heeft op het onvoldoende toepassen van wederhoor, is deze dan ook gegrond. (zie punt 2.3.1. van de Leidraad) Ten slotte meent de Raad dat geen grond bestaat voor het oordeel dat verweerder de belangen van klager bij de bescherming van diens privacy onvoldoende heeft afgewogen tegen het maatschappelijk belang dat met de publicatie is gediend. Klager was destijds een expert op het gebied van orthopedische chirurgie en als zodanig kenbaar voor het publiek. Daarnaast kan de vermelding van de naam van klager van belang zijn omdat verwarring met beroepsgenoten hiermee kan worden voorkomen. Aldus kan niet worden geconcludeerd dat de privacy van klager door het vermelden van zijn naam en de weergave van zijn foto disproportioneel is geschaad. Dit onderdeel van de klacht is daarom ongegrond. Trefwoorden: ·         Journalistieke werkwijze: camera-overvaltechniek, hoor en wederhoor ·         Privacy: foto’s, vermelding persoonlijke gegevens ·         Feitenweergave: onjuiste, tendentieuze berichtgeving ·         Procedure: medewerking aan procedure Publicatie op www.rvdj.nl/2011/60
• 

  Uitspraken vastgesteld d.d. 24 augustus 2011

  Posted: September 2nd, 2011, 2:00am MSD

  Tags:    [edit]

  Uitspraken vastgesteld d.d. 24 augustus 2011
  - S.F.W. Laan en Quality Investments International AG / M. Rotteveel en De Pers (RvdJ [2011] )
  - J.W.M. Veerenhuis-Lens / P. Sijpersma en Dagblad van het Noorden (RvdJ [2011] )
• 

  Uitspraken vastgesteld d.d. 23 augustus 2011

  Posted: August 30th, 2011, 2:00am MSD

  Tags:    [edit]

  Uitspraken vastgesteld d.d. 23 augustus 2011
  - Pretium Telecom B.V. tegen J. Roelants en AD Nieuwsmedia (RvdJ [2011] )
  - Feyenoord Rotterdam N.V. tegen J. de Koster en RTV Rijnmond (RvdJ [2011] )
• 

  Uitspraak vastgesteld d.d. 22 augustus 2011

  Posted: August 30th, 2011, 2:00am MSD

  Tags:    [edit]

  Uitspraak vastgesteld d.d. 22 augustus 2011
  - X, Y en kinderen Y tegen mw. K. Geurtsen, I. van Woerden en HP/De Tijd (RvdJ [2011] )
• 

  Uitspraken vastgesteld d.d. 17 augustus 2011

  Posted: August 23rd, 2011, 2:00am MSD

  Tags:    [edit]

  Uitspraken vastgesteld d.d. 17 augustus 2011
  - X / Brabants Dagblad (RvdJ [2011] )
  - X / RTV Noord (RvdJ [2011] )
• 

  Uitspraken vastgesteld d.d. 2 augustus 2011

  Posted: August 17th, 2011, 2:00am MSD

  Tags:    [edit]

  Uitspraken vastgesteld d.d. 2 augustus 2011
  - X / Brabants Dagblad (RvdJ [2011] )
  - Cinjee Advies / H. Drost, hoofdredacteur AssurantieMagazine (RvdJ [2011] )
• 

  Uitspraken vastgesteld d.d. 29 juli 2011

  Posted: August 2nd, 2011, 2:00am MSD

  Tags:    [edit]

  Uitspraken vastgesteld d.d. 29 juli 2011
  - R.J. Lustig / H. Talens en De Twentsche Courant Tubantia (RvdJ [2011] )
  - X / H. Talens en De Twentsche Courant Tubantia (RvdJ [2011] )
  - mr. F. IJspeerd / Binnenlands Bestuur - herziening uitspraak RvdJ [2011] (RvdJ [2011] )
• 

  Uitspraken vastgesteld d.d. 21 juli 2011

  Posted: July 28th, 2011, 2:00am MSD

  Tags:    [edit]

  Uitspraken vastgesteld d.d. 21 juli 2011
  - M.G.H. Brekelmans en WIO / K. Demoed, L. Staats en EenVandaag (AVRO/TROS) (RvdJ [2011] )
  - M.G.H. Brekelmans en WIO / L. van Gorkum en Brabants Dagblad (RvdJ [2011] )
• 

  Uitspraak vastgesteld d.d. 8 juli 2011

  Posted: July 18th, 2011, 2:00am MSD

  Tags:    [edit]

  Uitspraak vastgesteld d.d. 8 juli 2011
  - BioShape Holding B.V. / NRC Handelsblad (RvdJ [2011] )
• 

  Uitspraak vastgesteld d.d. 7 juli 2011

  Posted: July 18th, 2011, 2:00am MSD

  Tags:    [edit]

  Uitspraak vastgesteld d.d. 7 juli 2011
  - X / De Telegraaf (RvdJ [2011] )
• 

  Uitspraak vastgesteld d.d. 5 juli 2011

  Posted: July 7th, 2011, 2:00am MSD

  Tags:    [edit]

  Uitspraak vastgesteld d.d. 5 juli 2011
  - X / Dagblad van het Noorden (RvdJ [2011] )
• 

  Uitspraak vastgesteld d.d. 23 juni 2011

  Posted: July 7th, 2011, 2:00am MSD

  Tags:    [edit]

  Uitspraak vastgesteld d.d. 23 juni 2011
  - drs. M. Kat, K. Ferwerda, E. Donk en W. Dankbaar / J. de Boer, Leeuwarder Courant, Dagblad van het Noorden, De Gooi- en Eemlander en Haarlems Dagblad (RvdJ [2011] )
• 

  Uitspraak vastgesteld d.d. 10 juni 2011

  Posted: June 14th, 2011, 2:00am MSD

  Tags:    [edit]

  Uitspraak vastgesteld d.d. 10 juni 2011
  - P.W.F.M. Storms / mr. J.P.W. Kelder (RvdJ [2011] )
• 

  Uitspraak vastgesteld d.d. 7 juni 2011

  Posted: June 14th, 2011, 2:00am MSD

  Tags:    [edit]

  Uitspraak vastgesteld d.d. 7 juni 2011
  - M.A. Kaatee / B. Middelburg en Het Parool (RvdJ [2011] )
• 

  Uitspraken vastgesteld d.d. 31 mei 2011

  Posted: June 6th, 2011, 2:00am MSD

  Tags:    [edit]

  Uitspraken vastgesteld d.d. 31 mei 2011
  - H.E. Kamperman, R. de Boer en C. Mijwaart / R. Vorkink (RvdJ [2011] )
  - X / M. Visser en Noordhollands Dagblad/Helderse Courant (RvdJ [2011] )
• 

  Uitspraak vastgesteld d.d. 27 mei 2011

  Posted: May 30th, 2011, 2:00am MSD

  Tags:    [edit]

  Uitspraak vastgesteld d.d. 27 mei 2011
  - I. de Groot en AD De Dordtenaar / C.W.M. Melisse - herziening uitspraak RvdJ [2011] (RvdJ [2011] )
• 

  Uitspraken vastgesteld d.d. 26 mei 2011

  Posted: May 30th, 2011, 2:00am MSD

  Tags:    [edit]

  Uitspraken vastgesteld d.d. 26 mei 2011
  - J.W. ter Keurs en G.J. ter Keurs-Wevers / J. Ankone en De Twentsche Courant Tubantia (RvdJ [2011] )
  - Martinair Holland N.V. / J. de Vreede, R. Boere, H. van Zon en AD (RvdJ [2011] )
• 

  Uitspraken vastgesteld d.d. 29 april 2011

  Posted: May 5th, 2011, 2:00am MSD

  Tags:    [edit]

  Uitspraken vastgesteld d.d. 29 april 2011
  - F.J. Kwantes / De Gooi- en Eemlander (RvdJ [2011] )
  - X / P.J. de Witt Wijnen, Quote en Uitgeverij Prometheus (RvdJ [2011] )
  - F. Otten / 'Vermist' (TROS) - herziening (RvdJ [2011] )
  - gemeente Haarlemmermeer, drs. M.J. Bezuijen, J.J. Nobel en mr. A.Th.H. van Dijk / S. Smakman en Haarlems Dagblad (RvdJ [2011] )
• 

  Uitspraken vastgesteld d.d. 19 april 2011

  Posted: May 2nd, 2011, 2:00am MSD

  Tags:    [edit]

  Uitspraken vastgesteld d.d. 19 april 2011
  - X / AD/Rotterdams Dagblad (RvdJ [2011] )
  - F. Otten / R. Boere, M. Guillet en AD (RvdJ [2011] )
• 

  Uitspraken vastgesteld d.d. 15 april 2011

  Posted: April 19th, 2011, 2:00am MSD

  Tags:    [edit]

  Uitspraken vastgesteld d.d. 15 april 2011
  - ICCO / M. Koolhoven en De Telegraaf (RvdJ [2011] )
  - X / B. van der Hoeven en De Gelderlander (RvdJ [2011] )

Rechtspraak

• 

  De RSS feeds van www.rechtspraak.nl zijn gewijzigd.

  Posted: April 8th, 2011, 12:00am MSD

  Tags:    [edit]

  Ga voor het actuele overzicht van RSS feeds naar de pagina RSS feeds [www.rechtspraak.nl] op de vernieuwde Rechtspraak.nl website.
• 

  Rechtbank gewraakt na afwijzing verzoeken verdediging Lottozaak

  Posted: April 7th, 2011, 7:06pm MSD

  Tags:    [edit]

  7 april - De rechtbank in Utrecht heeft de verzoeken van de advocaten van twee mannen, die onder meer worden verdacht van het organiseren van een illegale lotto afgewezen. Er worden geen documenten uit de voorfase van het onderzoek toegevoegd aan het strafdossier. Ook zullen er geen extra getuigen worden gehoord. De beslissing van de rechtbank was voor vijf verdachten reden om de rechtbank te wraken. De behandeling van die zaken ligt nu stil, totdat de wrakingskamer van de rechtbank beslist heeft over de wrakingsverzoeken. Het is nog niet bekend wanneer de wrakingskamer bijeen zal komen.
• 

  Persinformatie vervolg zaak Kroon

  Posted: April 7th, 2011, 6:31pm MSD

  Tags:    [edit]

  Arnhem, 7 april 2011 - Aanstaande maandag 11 april gaat de militaire meervoudige kamer van de rechtbank Arnhem om 9.15 uur verder met de behandeling van de strafzaak tegen Marco Kroon. Maandag is het requisitoir van de officier van justitie en het pleidooi van de advocaat gepland. Dinsdag 12 april is gereserveerd als reservedag.Informatie voor de persAudiovisuele media die zich hebben aangemeld voor de eerste zittingsdag op maandag 4 april, zijn ook automatisch aangemeld voor de resterende zittingsdagen. RTL heeft opnieuw de pool.
• 

  Vreemdelingenkamer stelt prejudiciële vragen aan het Hof van Justitie in Luxemburg

  Posted: April 7th, 2011, 6:25pm MSD

  Tags:    [edit]

  Zwolle, 7 april 2011 - In de zaak van een Afghaanse moeder die voor gezinshereniging in aanmerking wil komen heeft de meervoudige kamer voor vreemdelingenzaken van de rechtbank in Den Haag, nevenzittingsplaats Zwolle, besloten prejudiciële vragen te stellen aan het Hof van Justitie in Luxemburg. De vader van het Afghaanse gezin verbleef al langer in Nederland en de acht kinderen, waarvan zeven minderjarig, zijn in augustus 2009 naar Nederland gekomen.